Uzasadnienie
Działając na mocy porozumienia z dnia 23 stycznia 1995 r. zawartego z Kierownikiem Urzędu Rejonowego w K., decyzją z dnia 12 czerwca 1998 r. (...), Burmistrz Gminy i Miasta S. zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr ew. gruntów 74 położonej w J. W. 27 Mirosławowi Kazimierzowi Z., stwierdzając, ze lokalizacja inwestycji nic jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Od powyższej decyzji odwołała się Janina J. wnosząc o cofnięcie wydanego pozwolenia i wstrzymanie budowy. Twierdziła, że aktualnie przed Sądem Wojewódzkim Wydziału Cywilnej w Ł. toczy się postępowanie o pozbawienie Mirosława Kazimierza Z. własności nieruchomości, na której ma być zlokalizowany budynek gospodarczy. Do czasu zakończeniu tego postępowania realizacja zaskarżonej decyzja jest przedwczesna.
Po rozpoznaniu odwołania, Wojewoda Ł. decyzją z dnia 17 lipca 1998 r. (...) działając na podstawie art. 138 par. 1 pkt 3 w związku z art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte w wyniku odwołania Janiny J. od powołanej wyżej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta S. (...) z dnia 12 czerwca 1998 r.
Wskazał. ze do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego Mirosław Kazimierz Z. miedzy innymi dołączył akt notarialny, z treści którego wynika. iż jest właścicielem nieruchomości, na której ma być posadowiony przedmiotowy budynek gospodarczy. natomiast na rzecz poprzedniej właścicielki Janiny J. ustanowiono dożywotnią służebność osobistą polegającą na prawie korzystania z całego domu drewnianego oraz dwóch pomieszczeń w oborze. Powyższe nie ogranicza uprawnień wynikających z prawa własności inwestora do zabudowy nieruchomości budynkiem gospodarczym. Także toczące się aktualnie postępowanie cywilne z powództwa skarżącej nie pozbawia Mirosława Z. praw do dysponowania stanowiącą jego własność nieruchomością.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Janina J. domagając się jej zmiany i wstrzymania budowy do czasu zakończenia procesu cywilnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł., wnosząc o jej oddalenie podniósł, że ustanowiona na rzecz skarżącej jako byłej właścicielce dożywotnia służebność osobista ogranicza się jedynie do korzystania z domu mieszkalnego i pomieszczeń w oborze. Jej zakres nie może prowadzić do pozbawienia nabywcy praw przysługujących właścicielowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami materialnego prawa administracyjnego oraz nie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ do wniosku o pozwolenie na budowę jest niezbędne dołączenie:
- projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przez szczególne przepisy,
- dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. o ile przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym jej wymagają.
Treść dołączonego aktu notarialnego, którym skarżąca sprzedaje przedmiotową nieruchomość kupującemu - Mirosławowi Kazimierzowi Z. - nie pozostawia wątpliwości, ze ten ostatni jest właścicielem nieruchomości /akt notarialny (...)/. Z tego tytułu posiada jako właściciel prawo do dysponowania nieruchomością także na cele budowlane. Faktu tego nie zmienia okoliczności, iż sprzedająca nieruchomość, a będąca skarżąca w sprawie Janina J., posiada ustanowioną wyżej przytoczonym aktem notarialnym. dożywotnia służebność osobistą. Polega ona na prawie korzystania ze znajdującego się, na działce domu mieszkalnego i pomieszczeń gospodarczych w oborze. Ustanowiona wiec w takim zakresie służebności nie może ograniczać wynikającej z prawa własności możliwości swobodnego dysponowania działką - również co do jej zabudowy, o ile zgodnie jest to z przyjętymi warunkami zagospodarowania terenu - co w niniejszej sprawie ma miejsce. Odnosi się to również do przytoczonego w skardze faktu, ze aktualnie, w toczącym się postępowaniu cywilnym Janina J. chce uzyskać rozwiązanie umowy kupna - sprzedaży gruntu.
W ocenie Sądu Administracyjnego, istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie ma ustalenie, czy skarżąca posiada przymioty strony postępowanie w rozumieniu art. 28 Kpa. Przepis ten wskazuje. że decydującym kryterium uznania za stronę jest występowanie albo interesu prawnego albo prawnego obowiązku, zaś o tym czy interes lub obowiązek maja charakter prawny, czy faktyczny przesadza treść przepisów prawa materialnego. Pamiętać przy tym należy, ze chodzi o te przepisy prawa materialnego. z których dla konkretnego podmiotu w konkretnej sytuacji wynikają prawa pozostające w związku z rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Podobne stanowisko zajmowane jest w orzecznictwie - tylko przepisy prawa materialnego, stanowiące podstawę interesu prawnego skutkują legitymacją procesową strony /Komentarz C.H.Beck W-wa 1996 r., str. 197/.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że podnoszone w skardze okoliczności pozostają poza sferą objętą przepisami prawa budowlanego /ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Nie ulega bowiem wątpliwości, i przez nikogo nie była kwestionowana okoliczność, że toczące się postępowanie administracyjne, materialnoprawnie związane było z przepisami wyżej powołanej ustawy Prawo budowlane, które nie dają skarżącej z tytułu nabytej służebności osobistej uprawnień do udziału w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w zakresie udzielenia właścicielowi nieruchomości pozwolenia na budowę budynku gospodarczego.
Mając na względzie powyższe rozważania Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną - nie stwierdził. aby orzekające organy administracyjne naruszyły przepisy obowiązującego prawa.
W tym stanie rzeczy Sąd w oparciu o przepisy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł o oddaleniu skargi.