Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 12 kwietnia 2000 r., SA/Bk 1283/99

Teza

Późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 34 Kpa, któremu została uprzednio doręczona decyzja w danej sprawie, nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania; czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji kuratorowi.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Andrzeja S. na postanowienie Wojewody P. z dnia 20 sierpnia 1999 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 1999 r. (...) Wojewoda P. na podstawie art. 134 Kpa stwierdził, że odwołanie Andrzeja S. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 9.10.1998 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Wskazano w uzasadnieniu, że decyzja organu I instancji została doręczona ustanowionemu do reprezentowania Andrzeja S. kuratorowi z pokwitowaniem jej odbioru dnia 9.10.1998 r. Odwołanie nie zostało złożone i decyzja stała się ostateczną. Złożone przez stronę w dniu 30.06.1999 r. odwołanie jest spóźnione.

Podniesiono, że wyżej wymieniony nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Andrzej S. zarzucił naruszenie przepisów prawa:

• art. 65 par. 1 i par. 2 Kpa poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy obowiązkiem organu było stwierdzenie swojej niewłaściwości i przekazanie sprawy organowi właściwemu,
• art. 7 i art. 8 Kpa poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych,
• art. 9 Kpa, co spowodowało, że pismo, które stanowiło wniosek o wznowienie postępowania zostało potraktowane jako odwołanie.

Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy organowi I instancji celem wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o wymeldowaniu.

Skarżący w uzasadnieniu skargi dowodził, że jego pismo, które złożył w dniu 30.06.1999 r. /po otrzymaniu decyzji w przedmiocie wymeldowania dnia 21.06.1999 r./ mimo, że zatytułowane zostało "odwołanie", to w rzeczywistości stanowiło wniosek o wznowienie postępowania. O tym miała świadczyć jego treść. Skarżący dowodził, że powoływał się na przesłanki wznowienia wyszczególnione w art. 145 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. Wyjaśnił też powody nieuczestniczenia w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem decyzji o jego wymeldowaniu. Powoływał się na nieznajomość prawa podkreślając, że obowiązkiem organu było prawidłowe zakwalifikowanie jego "odwołania" na podstawie wnikliwej analizy treści pisma. Ponieważ właściwym organem do wznowienia postępowania był organ I instancji, zaś pismo zostało wniesione do organu odwoławczego, to ten ostatni organ powinien przekazać je według właściwości.

Odpowiadając na skargę Wojewoda P. wnosił o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia konkludując, że skarga zaprzecza rzeczywistemu celowi pisma z dnia 30 czerwca 1999 r., którego celem było odwołanie od decyzji z dnia 9 października 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała oddaleniu.

Zasadnie organ odwoławczy po wniesieniu odwołania badał, czy zostały spełnione wymogi formalne tegoż odwołania, do których zalicza się zachowanie terminu. Wbrew zarzutowi skargi treść pisma z dnia 30.06.1999 r. Andrzeja S. zatytułowanego "odwołanie" nie dawała żadnych podstaw do zakwalifikowania go jako wniosku o wznowienie postępowania - jak obecnie dowodzi skarżący.

Andrzej S. polemizował bowiem w wyżej wskazanym piśmie z ustaleniami decyzji o wymeldowaniu z dnia 9.10.1998 r., domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.

Pismo zakończył słowami "informacja, data przyjęcia decyzji, otrzymałem dnia 21.06.1999 r." Powyższe wyklucza, by w dacie składania /30.06.1999 r./ pisma zatytułowanego "odwołanie" faktycznym zamiarem jego autora był wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji. Andrzej S. uważał bowiem błędnie, że doręczenie mu decyzji organu I instancji nastąpiło dnia 21.06.1999 r. W tej dacie pokwitował on odbiór decyzji, ale skutecznie była ona doręczona w postępowaniu z udziałem kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu. Nastąpiło to dnia 9.10.1998 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął dnia 23 października 1998 r.

Późniejsze doręczenie decyzji organu I instancji stronie reprezentowanej w postępowaniu administracyjnym przez kuratora ustanowionego na podstawie art. 34 Kpa, któremu została doręczona decyzja w danej sprawie nie powoduje otwarcia od początku dla strony terminu do wniesienia odwołania.

14-dniowy termin do wniesienia odwołania liczy się od daty doręczenia decyzji kuratorowi. Jeżeli strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu pozytywnie załatwionego to jej odwołanie wniesione w terminie 14-tu dni od doręczenia do jej rąk decyzji administracyjnej organu I instancji podlega załatwieniu w trybie art. 134 Kpa.

Skoro odwołanie Andrzeja S. zostało wniesione po upływie kilku miesięcy od doręczenia decyzji kuratorowi go reprezentującemu w postępowaniu administracyjnym i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu - zasadnie Wojewoda P. stwierdził zaskarżonym postanowieniem o uchybieniu terminu.

Zarzuty skargi pozostają bezzasadne, dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak na wstępie.