Wyrok NSA oz. w Białymstokuz 21 stycznia 1998 r., sygn. akt SA/Bk 1326/97

Teza

1. Pod określeniem "na zasadach użytych w tym rozporządzeniu", zawartym w par. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1995 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego w gminach zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym /Dz.U. nr 14 poz. 63/ prawodawca rozumie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 1993 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych na terenie gmin o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym /Dz.U. nr 59 poz. 266/.
2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 czerwca 1993 r. nie dawało podstawy do identycznego traktowania odpisów amortyzacyjnych i ulg inwestycyjnych. Taką możliwość zawierało natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. nr 18 poz. 62 ze zm./.
3. Wydatki z tytułu składek ubezpieczeniowych dokonane w 1995 r., odnoszące się do 1996 r., mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów wyłącznie w sytuacji, gdy zarachowanie ich do kosztów roku 1996 nie było możliwe /art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.
4. Dodatkowe przywileje podatkowe muszą wynikać wprost z przepisów dotyczących podatnika, nie mogą natomiast być wyprowadzane z aktów prawnych adresowanych do innych podmiotów.