Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Romana Z., zamieszkałego Ć.-R. gmina K.-K., od decyzji (...) Starosty Powiatu Z. z dnia 22 czerwca 2001 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia przez Romana Z. zamiaru budowy ogrodzenia działki w miejscowości Ć.-R. gmina K.-K. od strony drogi publicznej, Wojewoda (...) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, co następuje:
Pismem z dnia 22 maja 2001 r. Roman Z. zgłosił zamiar budowy ogrodzenia posesji położonej w miejscowości Ć.-R., od strony drogi powiatowej W. - K.-K., określając jednocześnie planowany termin rozpoczęcia robót na dzień 23 czerwca 2001 r. oraz załączając mapę obejmującą jego działkę ze wskazaniem przebiegu projektowanego ogrodzenia oraz kopię aktu notarialnego potwierdzającego prawo do dysponowania terenem obejmującym działki nr 37, 36, 132, 204, 206, 98/2 i 98/3 położone we wsi Ć.-R., gmina K.-K.
Postanowieniem (...) z dnia 15 czerwca 2001 r. Starosta Powiatu Z. wezwał Romana Z. do uzupełnienia zgłoszenia o numer działki, którą zamierza ogrodzić oraz dowód stwierdzający prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane.
Pismem z dnia 21 czerwca 2001 r. Roman Z. poinformował organ I instancji, że jest właścicielem działki siedliskowej nr 132 oraz łąki nr 98, że projektowany płot będzie ogradzał działkę nr 132 oraz stary pas drogowy, który pozostał po korekcie drogi w 1977 r., zaś dostarczenie dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane uznał za niepotrzebne. Jednocześnie przypomniał, że w zgłoszeniu z dnia 22 maja 2001 r. określił datę rozpoczęcia budowy na dzień 23 czerwca 2001 r.
Decyzją (...) z dnia 22 czerwca 2001 r. Starosta Powiatu Z. wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamierzenia. Od tej decyzji Roman Z. wniósł odwołanie argumentując, że decyzję tę otrzymał w dniu 26 czerwca 2001 r. a wtedy płot już stał, gdyż określony w zgłoszeniu termin rozpoczęcia robót minął. Wskazuje ponadto na podstawy, które jego zdaniem dają mu prawo do dysponowania terenem byłego pasa drogowego.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy zważył, co następuje:
Zgodnie z propozycją inwestora projektowane ogrodzenie miało przebiegać po granicy istniejącego obecnie pasa drogowego, przez działkę nr 98/3 stanowiącą jego własność oraz przez działkę nr 126/3 - pozostałość pasa drogowego sprzed korekty drogi, do dysponowania, którą Roman Z. nie ma udokumentowanego prawa i jak sam twierdzi w odwołaniu, trwa postępowanie w sprawie podziału tej działki.
Zgodnie z art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ do zgłoszenia budowy ogrodzenia od strony dróg, placów i innych miejsc publicznych należy między innymi dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgłoszenie nie spełniające tego wymogu nie może być uznane za skuteczne. Mimo wezwania inwestora przez organ I instancji do uzupełnienia zgłoszenia w określonym terminie inwestor nie przedłożył dowodu stwierdzającego to prawo. Zgodnie, zatem z ustaleniami ww. art. 30 ust. 1a organ I instancji miał obowiązek wnieść sprzeciw. Na to rozstrzygnięcie nie ma i nie może mieć wpływu fakt, że roszczenia Romana Z. do terenu po byłym pasie drogowym można uznać za uzasadnione w odniesieniu do części pasa przylegającej do jego działki siedliskowej oznaczonej nr 132.
W skardze do NSA Roman Z. wniósł o uchylenie ww. decyzji jako wydanej ze stosowaniem prawa dla "równych i równiejszych" oraz ze złamaniem zasad doświadczenia życiowego. Zdaniem skarżącego nie miał on obowiązku dostarczenia dowodu dysponowania działką, ponieważ jest to płot stawiany w miejsce starego - drewnianego, a nie żadna nowa budowa. Skarżący stwierdza, że nie jest jego winą, że przez ćwierć wieku Urząd Gminy w K. nie potrafi uregulować stanu prawnego po byłym pasie drogowym u kilkunastu rolników. Wszyscy rolnicy mają przygrodzone i zagospodarowane działki po starym pasie drogowym, więc dlaczego tylko skarżący ma rozebrać płot, który postawił zgodnie ze zgłoszeniem w Starostwie Powiatowym w dniu 22 maja 2001 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podkreślić należy przede wszystkim, iż przedmiotem rozpoznanie w niniejszej sprawie nie jest decyzja nakazująca rozbiórkę płotu, lecz kwestia legalności decyzji w przedmiocie sprzeciwu organu do zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia działki. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego z 1994 r. do zgłoszenia budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych należy dołączyć m.in. dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Mimo wezwania inwestora przez organ I instancji do uzupełnienia zgłoszenia w zakreślonym terminie, inwestor nie przedłożył dowodu stwierdzającego to prawo. W takiej sytuacji uzasadnione było wniesienie sprzeciwu, w drodze wydania zaskarżonej decyzji, która jest zgodna z prawem.
Podnoszone w skardze zarzuty nierównoprawnego traktowania skarżącego nie zostały udokumentowane. Sam skarżący przyznaje w skardze, iż: "Wywłaszczenia dokonano sądownie dopiero w 1992 r. O dziwo, tylko dla mojego ojca, a stara droga biegła przez dwie wsie".
A zatem skarżący potwierdza, że nie jest właścicielem działki, co w pełni uzasadniało wniesienie sprzeciwu. Inni rolnicy nie zostali wywłaszczeni, co umożliwiało im użytkowanie i ogrodzenie działek należących do pasa starej drogi.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż wydana decyzja /sprzeciw/ jest zgodna z prawem, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.