Uzasadnienie
Izba Skarbowa w B., postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. ([...]), powołując przepisy art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), stwierdziła, że odwołanie Z. Z. z dnia [...].07.2002 r. od decyzji Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 1995 r. określającą zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 rok w kwocie 1.472,30 wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej i w związku z tym odwołanie to pozostawiono bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z przepisami art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 1995 roku została doręczona podatnikowi w trybie przepisów art. 44 Kpa, który stanowi, że w przypadku niemożności doręczenia decyzji w sposób wskazany w art. 42 Kpa, pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym, a zawiadomienie o jego nadejściu umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu, na który pismo zostało złożone w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym. Podano, że zawiadomienie o złożeniu pisma adresat otrzymał w dniu 21 listopada 1995 r. Pismo nie zostało odebrane w terminie 7 dni, przeto przyjęto, że doręczenia pisma dokonano w dniu 28 listopada 1995 r. Czternastodniowy termin, liczony od doręczenia decyzji w dniu 28.11.1995 roku upłynął z dniem 12 grudnia 1995 roku. Odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 22 lipca 2002 roku, czyli po upływie terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Poinformowano, że ten sam organ postanowieniem z dnia [...].09.2002 roku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Skarżąc powyższe postanowienie Z. Z. zarzucał, że wydane ono zostało z naruszeniem przepisów art. 42, 43 i 44 Kpa w wyniku ich błędnej interpretacji. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazywał, że nigdy nie doręczono mu decyzji określającej wysokość zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. Wyjaśniał, że w okresach podanych przez Izbę Skarbową przebywał na leczeniu szpitalnym, a później w swoim domu mieszkalnym w S. W ocenie podatnika, organy podatkowe naruszyły przepisy: art. 45 Konstytucji RP, art. 773 Kpc, a także art. 42, 43, 44, 62 i 63 Kpa.
Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wyjaśniała, że przepisy art. 45 Konstytucji RP, a także art. 773 Kpc, jak też art. 62 i 63 Kpa nie miały w sprawie zastosowania, a tym samym nie mogły zostać naruszone. Natomiast przepisy art. 42, 43 i 44 Kpa miały w sprawie zastosowanie, ale nie zostały przez organy podatkowe naruszone. W ocenie organu, z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że decyzja Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 1995 roku została skarżącemu doręczona w trybie przepisów art. 44 Kpa. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa, pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 7-dniowego okresu złożenia pisma. Zawiadomieniem z dnia 21.11.1995 roku skarżący został poinformowany o złożeniu w urzędzie Pocztowo-Telekomunikacyjnym pisma stanowiącego decyzję z dnia [...].10.1995 r. Skarżący, pomimo zawiadomienia, pisma nie odebrał. Organ był więc uprawniony do przyjęcia, że doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 Kpa z dniem 28.11.1995 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 12.12.1995 r. Odwołanie wniesiono dopiero w dniu 22.07.2002 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Bezspornym w sprawie jest, że odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] października 1995 r. ([...] zostało wniesione do Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. w dniu 22 lipca 2002 r. (k.26 akt podatkowych w sprawie SA/Bk 1488/02).
Izba Skarbowa w B. postanowieniem z dnia [...] września 2002 r. ([...]) odmówiła przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] października 1995 roku Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 14.01.2004 roku sygn. akt: SA/Bk 1312/02) orzekł o oddaleniu skargi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że doręczenia decyzji z dnia 30 października 1995 roku dokonano w trybie przepisów art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980 r., Nr 9, poz. 26 ze zm.), które miały zastosowanie w sprawie. W dacie wniesienia odwołania (22.07.2002 r.) obowiązywały już przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), które weszły w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. (art. 344).
Izba Skarbowa w B. przyjęła, że doręczenie zastępcze decyzji z dnia[...].10.1995 roku było skuteczne bowiem zawiadomieniem z dnia 21 listopada 1995 roku skarżący podatnik był poinformowany o złożeniu pisma (decyzji) w Urzędzie Pocztowo-Telekomunikacyjnym, a zawiadomienie umieszczono na drzwiach mieszkania przy ul. S. [...] w B. Pismo to nie zostało odebrane z Urzędu Pocztowo-Telekomunikacyjnego i wróciło do nadawcy.
Przepisy art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, które miały w sprawie zastosowanie stanowią, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób podany w art. 42 i 43 Kpa, pismo składa się na okres siedmiu dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata. Jest to tzw. doręczenie zastępcze, które może być zastosowane w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa. Organ wykazał, że niemożliwe było doręczenie pisma w sposób przewidziany w art. 42 – 43 Kpa. Zastosowanie trybu przewidzianego w przepisie art. 44 Kpa było dopuszczalne. Skoro nastąpiło doręczenie pisma stanowiącego decyzję określającą wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1992 rok, w sposób prawem dopuszczalny (art. 44 Kpa), a skarżący odwołanie od tej decyzji wniósł z uchybieniem 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, to Izba Skarbowa nie naruszyła prawa stwierdzając wniesienie odwołania z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Rozstrzygnięcie takie znajdowało oparcie w przepisach art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Ponieważ Sąd nie stwierdził w powyższym zakresie naruszenia prawa przez Izbę Skarbową w B., przeto uznał skargę za nieuzasadnioną i stosując przepisy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), orzekł o oddaleniu skargi.