Uzasadnienie
Inspektor Pracy w B. nakazem z dnia [...]08-2003 roku nr rej [...], na podstawie art. 9 pkt 1 w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 06.03.1981 roku o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jednolity: DzU nr 124, poz. 1362 z 2001 roku z póź. zm) – wydał 55 decyzji zawartych w wyżej wymienionym nakazie z uwagi ma liczne naruszenia przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy stwierdzonych w czasie kontroli przeprowadzanej w dniach [...] sierpnia 2003 roku w W. W. z D. "R." w R. gmina M. Odwołanie od powyższej decyzji wnosili Ponownie M. i M. L. – W. W. z D. "R." w R., wnosząc po sprecyzowaniu zarzutów – uchylnie decyzji oznaczonych numerami [...] – jako wydanych "z naruszeniem przepisów albo bez właściwej szczegółowej podstawy prawnej."
Okręgowy Inspektor Pracy w B. decyzją z dnia [...]10-2003 roku, nr [...] – zmienił decyzję nr [...] w części dotyczącej terminu realizacji i ustalił nowe terminy utrzymując w mocy zaskarżony nakaz w pozostałej części.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli Panowie M. i M. L. właściciele – W. W. z D. "R." w R., zarzucają naruszenie art. 7, 8, 9 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i oparcie niektórych decyzji nakazowych na normach technicznych bez właściwego uzasadnienia – co zdaniem skarżących – naruszyło zasady konstytucyjne. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w B. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo należy podkreślić, że w zw. z art. 1 – 3 oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 z 2002 roku) – z uwagi na datę rozstrzygnięcia w sprawie – właściwym pozostawał Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd I instancji.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Materialno-prawną podstawę wyżej wymienionej decyzji stanowi przepis art. 9 ust. 1 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 06.03.1981 roku o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jednolity: Dz.U. nr 124, poz. 1362 z 2001 roku z późn. zm.) uprawniający inspektora pracy, stwierdzającego w czasie kontroli naruszenie przepisów prawa pracy i zasad bezpieczeństwa oraz higieny pracy – do nakazania usunięcia powyższych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.
W konkretnej sprawie inspektor pracy dokonał kontroli zakładu będącego własnością skarżących w dniach [...] sierpnia 2003 roku, stwierdzając liczne naruszenia przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, co zostało odnotowane w protokole pokontrolnym z dnia [...]08-2003 roku. Konsekwencją stwierdzenia powyższych naruszeń był wydany przez inspektora pracy nakaz w dniu [...] 08-2003 roku, zawierający 55 decyzji, zmierzających do usunięcia tychże naruszeń w zakreślonym terminie. Na skutek odwołania Okręgowy Inspektor Pracy dokonał ponownej merytorycznej oceny stanu faktycznego w sprawie i utrzymał decyzję I instancji, zmieniając tylko terminy realizacji w decyzjach o nr [...].
Decyzje I i II instancji wyczerpują przesłanki z art. 9 i 21 cytowanej w uzasadnieniu ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. Ponadto wskazują dodatkowe przepisy prawne, będące podstawą rozstrzygnięć – jak rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26-09-1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. nr 129, poz. 844 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 14-04-2000 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze obrabiarek do drewna (Dz.U. nr. 36, poz. 409) oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30.10.2002 roku w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników w czasie pracy (Dz.U. nr 191, poz. 1596).
W świetle powyższego trudno uznać za zasadne stanowisko skarżących o naruszeniu art. 7, 8 i 9 kpa, bowiem organy w sposób bardzo wnikliwy, obszerny i staranny dokonały omówienia każdej decyzji nakazowej poprzez uzasadnienie i wyszczególnienie podstaw prawnych. Nie można mówić także o naruszeniu art. 10 kpa, gdyż strona skarżąca uczestniczyła aktywnie w czasie wszystkich czynności w toku postępowania administracyjnego.
Również pozostałe zarzuty zawarte w skardze – między innymi kwestionowanie szkoleń pracowników w zakresie bhp, utwardzenia placu – bo nie stanowi własności skarżących oraz że inni właściciele tartaków nie mają utwardzonych placów jak również wskazywanie na koszty związane z wykonaniem decyzji nakazowych – nie można uznać za zasadne, bowiem nie znajdują odzwierciedlenia w aktualnie obowiązujących przepisach prawa.
Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż organy oparły swoje rozstrzygnięcia na aktach prawnych w postaci ustaw i rozporządzeń.
Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z 2002 roku) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z 2002 roku)