Uzasadnienie
Mikołaj S. - Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "M." w B. złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie obowiązku wykonania decyzji inspektora pracy dotyczącej zapewnienia równej nawierzchni placu służącego do układania i przemieszczania pustaków szklanych w B. użytkowanego przez PHU "M.".
Inspektor pracy w B. postanowieniem z 16 października 2002 r. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, albowiem, w jego ocenie, nie zostały spełnione przesłanki z art. 59 par. 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 2002 nr 10 poz. 968 ze zm./.
W zażaleniu na postanowienie Mikołaj S. zarzucił naruszenie przepisów art. 59 par. 1 pkt 2 i par. 4 oraz art. 7 par. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegające na nieuznaniu przez organ egzekucyjny, że wykonanie obowiązku stanowi przesłankę do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Jednak Okręgowy Inspektor Pracy w B. po rozpoznaniu zażalenia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Podał, że wykonanie zobowiązania już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego nie stanowi przesłanki do umorzenia tego postępowania, a skutkuje jego wygaśnięciem. Spełnienie obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym stanowi, zgodnie z art. 125 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przesłankę do umorzenia grzywny nałożonej w toku postępowania. Ponieważ właściciel PHU "M." wykonał nałożony obowiązek /co zostało potwierdzone notatką urzędową z kontroli/, to postępowanie egzekucyjne wygasa.
Zakończenie egzekucji administracyjnej oraz postępowania egzekucyjnego nie wymaga wydania w tej sprawie żadnego aktu /postanowienia/, gdyż ustawa o egzekucji nie przewiduje wydania tego aktu.
Na wniosek zobowiązanego postanowieniem z dnia 21 października 2002 r. umorzono grzywnę w wysokości 1.500 zł.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na to postanowienie Mikołaj S. - PHU "M." domagał się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę nie uwzględnił podniesionych w niej zarzutów.
Przypomniał, że poza sporem pozostaje fakt wykonania przez zobowiązanego nałożonego obowiązku dopiero w trakcie postępowania egzekucyjnego. Nałożona grzywna w celu przymuszenia została umorzona postanowieniem z 21 października 2002 r. Wbrew przekonaniu skarżącego nie zachodziły podstawy prawne do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Zgodnie z treścią art. 59 par. 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne umarza się z przyczyn wymienionych w tym przepisie oraz w innych przypadkach przewidzianych w ustawie. Żadna z przesłanek pkt 1 do 9 wskazanego przepisu ani innego przepisu nie zachodziła w tej sprawie. Zdaniem sądu nie ma racji skarżący, iż nastąpiło naruszenie art. 59 par. 1 pkt 2 ustawy. Wykonanie w toku postępowania egzekucyjnego nałożonego obowiązku o charakterze niepieniężnym skutkowało wygaśnięciem zobowiązania, ale nie "z innego powodu", o którym mowa w przytoczonym w skardze art. 59 par. 1 pkt ustawy /lecz z powodu wykonania/. Ustawa nie przewiduje umorzenia postępowania z powodu wykonania zobowiązania po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Także wygaśnięcie obowiązku z powodu jego wykonania /w trakcie czynności egzekucyjnych/ nie zostało przez ustawodawcę przewidziane jako podstawa do umorzenia egzekucji. Przy braku podstawy prawnej było niedopuszczalne uwzględnienie żądania skarżącego. Odmowa umorzenia pozostaje więc w zgodzie z przepisami prawa. Skoro zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa, to skarga podlegała oddaleniu.
Za prezentowaną oceną prawną przemawia treść art. 60 par. 1 ustawy, stanowiącego o skutkach prawnych umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z tym przepisem umorzenie powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Do czasu wykonania obowiązku czynności egzekucyjne w sprawie były zasadne, dlatego nie można odnieść do nich skutku art. 60 par. 1 cyt. ustawy. Potwierdza to prawidłowość rozumowania co do braku podstawy prawnej do umorzenia postępowania w sprawie niniejszej.
Również analiza art. 125 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, traktującego o skutku prawnym wykonania zobowiązania w stosunku do nałożonej grzywny w celu przymuszenia /nieuiszczonej lub nieściągniętej/, świadczy o braku podstawy prawnej do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie wskazanego w skardze przepisu art. 59 par. 1 pkt 2. Gdyby zaistniał stan faktyczny określony w tym przepisie /art. 59 par. 1 pkt 2/, to zgodnie z art. 60 par. 1 należałoby uchylić postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Zatem zbędna byłaby regulacja art. 125 par. 1 i 2 stanowiąca o umorzeniu nałożonej grzywny /a nie postępowania egzekucyjnego/ na żądanie zobowiązanego. Skoro jest regulacja art. 125 par. 1 i 2 ustawy, to oznacza, że ustawodawca nie przewidział umorzenia postępowania egzekucyjnego w takim stanie faktycznym. Taki skutek uchylenia dokonanej czynności jest natomiast zrozumiały przy przesłankach zawartych w art. 59 par. 1 pkt 1-8 i pkt 10, bowiem wszystkie one wiążą się niejako z bezcelowymi czynnościami egzekucyjnymi. W razie wykonania zobowiązania dopiero w toku egzekucji nie można uznać, by czynności egzekucyjne były niepotrzebne i brak jest podstawy do ich uchylenia z urzędu.
Z wyżej podanych przyczyn na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sąd skargę oddalił.