Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. postanowieniem z dnia [...] października 2003 r., Nr [...], na podstawie art. 123 k.p.a. i art. 81 "c" ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.:
Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.) – zażądał od P. S. S. "S." w B. przedłożenia w terminie do dnia [...] listopada 2003 r. ocenę natężenia hałasu w lokalu mieszkalnym Nr [...] przy ul. P. [...] w B., zamieszkałym przez Państwa A. i J. Z., powodowanego pracą urządzeń zainstalowanych w sklepie "J." przy ulicy P. [...] w B., która to ocena winna być opracowana przez niezależną jednostkę specjalistyczną i zawierać ewentualny sposób wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości.
Zażalenie od powyższego postanowienia do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wywiodła P. S. S. "S." w B., podnosząc, iż zobowiązanie do dokonania badań w mieszkaniu Państwa Z. jest niewykonalne, bo nie zgodzili się oni wcześniej na obecność przedstawicieli spółdzielni przy dokonywaniu pomiarów, zaś spółdzielnia będzie kwestionowała wszystkie ekspertyzy sporządzone bez obecności jej przedstawicieli.
P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzekł o ustaleniu nowego terminu – do dnia [...] stycznia 2004 r., w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowe postanowienie jest realizacją wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 23 kwietnia 2003 r. w sprawie SA/Bk 75/03.
Skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiodła P. S. S. "S." w B., zarzucając brak należytego rozłożenia materiału dowodowego sprawy, co zdaniem skarżącej, doprowadziło do błędnego zastosowania art. 81 "c" ust. 2 Prawa budowlanego i błędną jego wykładnię przez przyjęcie, że w sprawie zachodzą uzasadnione wątpliwości co do strony technicznej obiektu budowlanego.
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Należy zaznaczyć, iż w związku z art. 13 oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.) – z uwagi na datę rozstrzygania w sprawie – właściwym pozostał Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako Sąd I instancji.
W świetle powyższego,
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.) – ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
W konkretnej sprawie doszło do skonkretyzowania oceny prawnej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 23 kwietnia 2003 r. w sprawie SA/Bk 75/03, gdzie między innymi została zawarta sugestia o potrzebie dopuszczenia dowodu z aktualnej opinii rzeczoznawców w celu ustalenia, czy natężenie hałasu spornych urządzeń może zagrażać zdrowiu Pani A. Z. Ocena powyższa wiąże Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz organy nadzoru budowlanego. Dlatego też zarzuty skarżącej spółdzielni nie mogą być uwzględnione z uwagi na istnienie przesłanek z art. 99 cytowanej powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Ponadto należy podkreślić, że wyżej wymienione zarzuty w znacznej części stanowią polemikę z treścią prawomocnego, cytowanego powyżej wyroku, a więc nie mogą być przedmiotem merytorycznej oceny Sądu w tym postępowaniu.
Organy nadzoru budowlanego nie naruszyły także art. 75 § 1 k.p.a., bowiem w sytuacji istnienia opinii przedstawionych przez Panią A. Z. oraz informacji policji i spółdzielni mieszkaniowej o interwencjach w przedmiocie zakłócenia spokoju nocnego na skutek pracy przedmiotowych urządzeń – organ nadzoru budowlanego, realizując wytyczne Sądu – był władny zobowiązać stronę skarżącą, która negowała dowody wyżej wymienione, do przedstawienia opinii rzeczoznawcy w powyższym zakresie, a nie do dokonania oględzin, jak to sugeruje strona skarżąca.
Trzeba także dodać, że zarzuty dotyczące niewykonalności zaskarżonego postanowienia z uwagi na dotychczasową podstawę Pani A. Z., odmawiającej wpuszczenia do domu przedstawiciela skarżącej spółdzielni – nie mogą być brane pod uwagę na tym etapie postępowania, ponieważ dotyczą zdarzeń przyszłych, jeszcze nie zaistniałych.
Mając więc całokształt okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.).-