Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...]10-2003 roku, nr [...] – na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 07-07-1994 roku – Prawo budowlane – nakazał Panu J. R. rozebranie garażu o wymiarach 5,05x 2,73m zlokalizowanego na działce nr geodezyjny [...] położonej w S. przy ulicy B. Odwołanie od powyższej decyzji zostało wywiedzione przez Spółdzielnię Mieszkaniową "N." w S. i podpisane przez prezesa tejże spółdzielni, którym jest Pan J. R. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]-12-2003 roku, nr [...] – umorzył postępowanie odwoławcze uznając, iż odwołanie zostało wywiedzione przez jednostkę nie będącą stroną w postępowaniu odwoławczym.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Pan J. R., polemizując merytorycznie z decyzją I instancji.
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo należy podkreślić, że w zw. z art. 1 – 3 oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z 2002 roku) – z uwagi na datę rozstrzygnięcia w sprawie – właściwym pozostał Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako Sąd I instancji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W konkretnej sprawie decyzja I instancji została skierowana do strony postępowania administracyjnego
-osoby fizycznej - Pana J. R. Odwołanie zaś zostało wywiedzione bezpośrednio przez Spółdzielnię Mieszkaniową "N." w S. która nie była stroną postępowania administracyjnego. W toku rozpoznania odwołania organ odwoławczy stwierdził, że spółdzielnia nie ma w danej sprawie indywidualnego interesu prawnego lub obowiązku.
W związku z czym zasadnie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zaskarżoną decyzją umorzył postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.
Nie znajduje oparcia w materiale dowodowym ani w przepisach prawa stanowisko zaprezentowane przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie przed Sądem w dniu 05-08-2004 roku polegające na stwierdzeniu, iż na skutek nie podpisania odwołania przez drugiego członka zarządu lub głównego księgowego – odwołanie nie jest wniesione przez Spółdzielnię tylko indywidualnie przez skarżącego. Rozumowanie to jest sprzeczne z treścią odwołania, które z uwagi na sprecyzowanie petitum odwołania – jak również w jego uzasadnieniu – wykazuje jednoznacznie, że jest to odwołanie Spółdzielni Mieszkaniowej "N." w S., a nie skarżącego J. R. Ponadto organ nie był obowiązany do badania umocowania do wniesienia odwołania przez prezesa tejże spółdzielni w niniejszej sprawie. Byłby do tego zmuszony w sytuacji, gdyby Spółdzielnia stanowiła stronę postępowania administracyjnego w sprawie. Ponadto należy podkreślić, iż w dacie orzekania organ odwoławczy opierał się na aktualnym stanie faktycznym i prawnym – a więc w sytuacji gdy decyzja organu I instancji byłą w obrocie prawnym. Dlatego też decyzja o stwierdzeniu nieważności tejże decyzji z dnia [...]04-2004 roku – nie mogła mieć wpływu na treść zaskarżonej decyzji bowiem nie istniała w dniu jej wydania (03-12-2003r.).
Mając powyższe na względzie należy uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270 z 2002 roku) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30-08-2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1271 z 2002 roku.)
O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 250 i art. 97 § 1 cytowanych powyżej ustaw.