Teza
- Rozstrzygnięcie w sprawie legalności decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ jest niezależne od wcześniejszego rozstrzygnięcia co do legalności decyzji o nakazaniu rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego na gruntach rolnych wyłączonych bez pozwolenia z produkcji rolnej.
Przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a w szczególności art. 39 tej ustawy konstytuują samoistny przedmiot ochrony i samoistne sankcje prawne za jego naruszenie, niezależnie od przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska i niezależnie od przepisów prawa budowlanego.
- Wymiar dziesięciokrotnej należności ma charakter sankcji represyjnej, której zastosowanie jest niezależne od deklaracji właściciela gruntu, co do przywrócenia stanu poprzedniego lub co do podjęcia na tych gruntach uprawy rolnej.
- Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, gruntami rolnymi są także grunty pod budynkami i urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych, a zatem zabudowanie gruntów rolnych nie pozbawia tego obszaru znamion gruntu rolnego, jeżeli wzniesiony budynek lub urządzenie ma służyć potrzebom produkcji rolnej.
- Stacja paliw nie jest typowym urządzeniem wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego tak, aby uznać ją za element gospodarstwa rolnego jako zorganizowanej całości gospodarczej w rozumieniu art. 55(3) Kodeksu cywilnego. O uznaniu stacji paliw za element zorganizowanej rolniczej całości gospodarczej może decydować, w konkretnym przypadku, skala wielkości gospodarstwa rolnego i funkcja tejże stacji w gospodarstwie /dystrybucja paliw na potrzeby gospodarstwa, a nie na sprzedaż/.
- Grunty rolne, na których stacja została pobudowana nie mogą być uznane za grunty pod urządzeniami wchodzącymi w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.