Uzasadnienie
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 14 stycznia 1997 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa, art. 70 ust. 2 pkt 2, art. 23 ust. 1 i art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591 ze zm./ i par. 19 pkt 1 lit. "a" i "b"/ oraz pkt 2a rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat /Dz.U. 1995 nr 30 poz. 155 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania "S." spółki z o.o. w B. od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w B. z dnia 20 czerwca 1996 r. wymierzającej opłatę manipulacyjną oraz cło przywozowe od samochodu osobowego marki "Volkswagen Passat", obliczone pierwotnie w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr 060300/003947 z dnia 3 listopada 1994 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części wymierzającej opłatę manipulacyjną w łącznej kwocie 40 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie I instancji, w pozostałej części zaś zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu swej decyzji Prezes GUC podał, że Dyrektor Urzędu Celnego w B. decyzją zawartą w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr 060300/003947 z dnia 3 listopada 1994 r. zwolnił od cła towar w postaci samochodu osobowego marki "Volkswagen Passat" - kombi na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne pod warunkiem nieodstępowania samochodu przez okres 3 lat. Ponieważ strona nie dopełniła warunku nieodstępowania towaru przez okres 3 lat, Dyrektor Urzędu Celnego w B. zgodnie z art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa stwierdził wygaśnięcie decyzji z dnia 3 listopada 1994 r., uznającej samochód za wolny od cła, i decyzją z dnia 20 czerwca 1996 r. nr 060000-PC-412-4/95 wymierzył cło przywozowe od tego samochodu oraz wymierzył opłatę manipulacyjną w łącznej kwocie 40 zł. Jak wynika z akt sprawy, samochód osobowy marki "Volkswagen Passat" w dniu 23 czerwca 1995 r. uległ wypadkowi drogowemu i zgodnie z ugodą zawartą w dniu 4 lipca 1995 r. pomiędzy I Inspektoratem PZU S.A. w B. a spółką z o.o. "S." spółka przeniosła na PZU własność uszkodzonego samochodu.
W związku z powyższym strona naruszyła zawarty w art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne warunek nieodstępowania towaru przez okres 3 lat, licząc od dnia odprawy celnej. Warunek nieodstępowania towaru przez okres 3 lat, licząc od odprawy celnej, pod którym udzielone jest zwolnienie, został przewidziany w przepisie aktu normatywnego rangi ustawy. Ustawa - Prawo celne nie przewiduje możliwości zmiany tego warunku. Należało natomiast uchylić decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w B. w części dotyczącej wymiaru opłaty manipulacyjnej w łącznej kwocie 40 zł i w tym zakresie umorzyć postępowanie, gdyż w tej części decyzja organu I instancji, zawarta w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr 060300/003947 z dnia 3 listopada 1994 r., nie została uchylona i stała się ostateczna.
Powyższą decyzję zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego "S." spółka z o.o. w B., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi spółka podała, że samochód marki "Volkswagen Passat" nabyła 13 listopada 1994 r. w Niemczech i stanowił on aport osoby zagranicznej. W ciągu 6 miesięcy samochód był trzykrotnie uszkadzany i skradziony. Zdewastowany samochód został odzyskany przez policję. Po wypadku w dniu 23 czerwca 1995 r. samochód był uszkodzony w 70- 75 procent. Spółka nie odstąpiła prac do samochodu, lecz otrzymała za niego z PZU odszkodowanie z tytułu wypadku. Ugoda spisana z PZU była następstwem i formalnym poświadczeniem odbioru należności wynikającej z polisy.
W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, że przez pojęcie "nieodstępowania" należy rozumieć nie tylko przeniesienie własności towaru, lecz również każde jego oddanie we władztwo osób trzecich na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, na podstawie której towar oddawany jest do używania lub korzystania innemu podmiotowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Istota sporu sprowadza się do interpretacji pojęcia "nieodstępowania", występującego w przepisie art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./. Przepis ten stanowi, że przywóz towarów z zagranicy jest wolny od cła, jeżeli przedmiotem przywozu są środki trwałe stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego z zastrzeżeniem nieodstępowania przez okres 3 lat, licząc od dnia odprawy celnej.
Zdaniem organów celnych, ugoda zawarta dnia 4 lipca 1995 r. pomiędzy I Inspektoratem PZU S.A. w B. a "S." spółką z o.o. w B., na podstawie której I Inspektorat PZU S.A., działający w imieniu odpowiedzialnej cywilnie za wypadek Stanisławy I., zobowiązał się do wypłacenia spółce odszkodowania z tytułu wypadku z dnia 23 czerwca 1995 r., w którego następstwie uszkodzony został środek trwały spółki, to jest samochód "Volkswagen Passat", a spółka "S." przyjęła odszkodowanie i przeniosła na PZU własność uszkodzonego pojazdu, oznacza, że określony w art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy warunek "nieodstępowania" nie został spełniony.
Sąd nie podziela tego poglądu.
Z akt sprawy wynika bezspornie, że samochód stanowiący przedmiot aportu uległ w dniu 23 czerwca 1995 r. znacznemu uszkodzeniu technicznemu. Państwowy Zakład Ubezpieczeń S.A. w B., jako odpowiedzialny cywilnie za sprawcę szkody, zrealizował umowę ubezpieczenia i wypłacił spółce "S." odszkodowanie. W tej sytuacji przeniesienie na PZU S.A. własności samochodu nie stanowiło typowego rozporządzenia własnością w rozumieniu art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy - Prawo celne. W przepisie tym - jak słusznie stwierdza Prezes Głównego Urzędu Ceł - pojęcie "nieodstępowania" należy rozumieć jako dobrowolne oddanie we władanie osobie trzeciej do używania lub korzystania. Oznacza to, że wymieniony przepis zakazuje - pod rygorem zapłacenia cła - oddanie przedmiotu wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego osobie trzeciej do używania lub korzystania zgodnie z przeznaczeniem tego przedmiotu.
Nie można odnieść tego do samochodu nadającego się praktycznie do złomowania. Realizacja umowy ubezpieczenia, w której wyniku została naprawiona szkoda przez wypłatę skarżącej spółce odszkodowania przez zakład ubezpieczeń i doszło do przejęcia przez ten zakład uszkodzonego w znacznym stopniu środka trwałego - samochodu, nie oznacza odstąpienia tego środka trwałego w rozumieniu art. 14 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na mocy art. 22 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.