Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. pismem z dnia 6 maja 1999 r. (...) przekazał Wydziałowi Architektury i Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego w B. wniosek Adama P. z dnia 28 stycznia 1999 r. o wydanie decyzji dotyczącej zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego położonego przy ul. T. 6 w B. na zakład pogrzebowy.
Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym organ pierwszej instancji decyzją z dnia 5 sierpnia 1999 r. odmówił wnioskodawcy udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania wspomnianego obiektu. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż dokonana zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na zakład pogrzebowy nie spełnia podstawowych warunków zgodności inwestycji z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta B., zatwierdzonego uchwałą (...) Rady Miasta z dnia 7 listopada 1994 r. Zdaniem organu, wspomniany plan zagospodarowania przestrzennego w żadnym wypadku nie dopuszcza możliwości powstania domu pogrzebowego, gdyż usługa ta nie jest usługa podstawową, a jedynie te usługi mogą być lokalizowane na tym obszarze miasta. Organ jednocześnie podkreślił, że takie stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 kwietnia 1999 r. SA/Bk 1878/98.
Stanowiska organu pierwszej instancji nie podzielił Adam P. i w odwołaniu dowodził, iż organ pierwszej instancji podejmując zaskarżoną decyzję nie wypełnił obowiązujących przepisów. Zdaniem skarżącego, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy zupełnie innego postępowania administracyjnego związanego z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji. Odwołujący się uważa, iż przy ocenie czy zakład pogrzebowy może zostać uznany za usługę o charakterze podstawowym "należy wziąć pod uwagę aktualny stan zapotrzebowania na ten rodzaj usług a nie indywidualne fobie, niechęć lub inne uprzedzenia". Wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zezwolenia na zmianę sposobu użytkowania.
Wojewoda P. decyzją z dnia 15 stycznia 2001 r. (...) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, iż przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego, co zostało stwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 28 kwietnia 1999 r. w sprawie SA/Bk 1878/98.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiedli Państwo Jolanta i Adam P. zarzucając naruszenie art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym poprzez przyjęcie, iż pogląd wyrażony w sprawie SA/Bk 1878/98, wiąże organ w niniejszej sprawie.
Skarżący zarzucili również naruszenie art. 8 ust. 2, art. 22, art. 32 i art. 65 Konstytucji RP, a także art. 6-9 i art. 11 Kpa przez naruszenie zasady równości wszystkich wobec prawa, naruszenia prawa własności oraz zaufania do organów państwa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ - zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu, zaś przepisy art. 32 tegoż prawa stosuje się odpowiednio.
Wymieniony wyżej art. 32 - Prawa budowlanego, stanowi, m.in., że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.
W konkretnej sprawie skarżący wnosił o zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na dom pogrzebowy. Zmiana powyższa sposobu użytkowania obiektu zaproponowana przez skarżącego nie może być uznana za zmianę, nie powodującą zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Przeróbka, bowiem pomieszczenia mieszkalnego na pomieszczenie, w którym mają być świadczone usługi wykraczające poza zakres usług podstawowych oznacza zmianę sposobu zagospodarowania terenu. Wymaga, zatem uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w myśl art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./.
Skarżący jednak nie uzyskał pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji w postaci zmiany funkcji istniejącego budynku mieszkalnego na budynek usługowy - dom pogrzebowy, ponieważ Prezydent Miasta B. decyzją z dnia 12 maja 1997 r. (...) - odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wyżej wymienionej inwestycji.
Powyższa decyzja została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 26 lipca 1999 r., (...). Zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2000 r. w sprawie SA/Bk 1223/99 oddalił skargę na wyżej wymienioną decyzję - wywiedzioną przez Adama P. Skoro, więc skarżący złożył wniosek o zmianę sposobu użytkowania domu mieszkalnego na dom pogrzebowy - nie dysponując ważną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - to nie spełnił przesłanek z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane - w konsekwencji także art. 71 ust. 1 tegoż prawa.
W świetle powyższego należy uznać, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Pozostałe zarzuty podnoszone w skardze nie znajdują również potwierdzenia.
Nie naruszono, bowiem art. 6 i art. 7 Kpa.
Wskazywany przez skarżącego pawilon budowlany dotyczy inwestycji objętej już ostateczną decyzją i nie może być przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej. Nie naruszono także art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, ponieważ organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie powoływał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2000 r. w sprawie SA/Bk 1223/99 - w kontekście wyżej wymienionego art. 30 cytowanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ale poddał analizie powyższy wyrok, badając w sprawie niniejszej przesłanki z art. 71 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.
Nie naruszono również żadnej z norm Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. /Dz.U. nr 78 poz. 483/ - przede wszystkim dlatego, że nikt inny nie uzyskał na przedmiotowym terenie pozwolenia na prowadzenie domu pogrzebowego. Na podkreślenie - w tym miejscu - zasługuje fakt, iż zgodnie z art. 64 ust. 1 i 3 tejże Konstytucji każdy ma prawo do własności, ale własność ta może być ograniczona tylko w drodze ustawy - a w sprawie niniejszej tymi ustawami są - ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym i ustawa - Prawo budowlane.
Kolejny zarzut skarżącego, dotyczący jakoby złego odczytania przez organy kolorowych oznaczeń planu zagospodarowania przestrzennego nie może być z pewnością przedmiotem rozważań Sądu w sprawie niniejszej - tak samo jak przedstawiona przed Sądem - a więc po wydaniu ostatecznej decyzji, będącej przedmiotem zaskarżenia - opinia Dziekana Wydziału Architektury Politechniki B. - dr inż. arch. Jerzego U. Mając całokształt okoliczności na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i skargę oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.