Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 2 kwietnia 1998 r., SA/Bk 256/98

Teza

Jeżeli podatnik prowadzi usługi gastronomiczne, opodatkowane według stawki VAT 22 procent i 7 procent, to w takiej sytuacji sprzedaż nie udokumentowana wymaga rejestracji wszystkich pozycji sprzedaży w ciągu dnia i na koniec dnia sporządzenia dowodów sprzedaży według poszczególnych stawek podatkowych VAT. Kwoty te powinny być wpisywane do ewidencji sprzedaży, która zgodnie z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ winna zawierać dane niezbędne dla sporządzenia deklaracji podatkowej.

Skoro takiej ewidencji podatnik nie prowadził, zasadne było opodatkowanie całości usług gastronomicznych stawką 22 procent VAT.

Jeżeli podatnik wykonuje czynności opodatkowane, czyli najem lokali użytkowych oraz sprzedaż energii cieplnej, jak również czynności zwolnione od podatku VAT, czyli sprzedaż usług mieszkaniowych, oznacza to, że zakupiony węgiel wraz z transportem do kotłowni jest związany ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku. Nie jest zasadny argument, iż podatnik nie sprzedaje węgla, a przetworzoną w kotłowni energię cieplną. Skoro w ramach kompleksowo świadczonych usług mieszkaniowych zwolnionych od podatku VAT mieściło się ogrzewanie i ciepła woda, to podatnik nie mógł zmniejszyć podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w zakupionym węglu i jego transporcie w zakresie tych zwolnionych od podatku usług mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 20 ust. 2 ustawy o VAT, podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Z zebranych w sprawie dowodów wynika, że Przedsiębiorstwo Usługowo-Handlowe "U." Spółka z o.o. w okresie objętym kontrolą wykonywała czynności opodatkowane /najem lokali użytkowych oraz sprzedaż energii cieplnej/ jak też czynności nieopodatkowane podatkiem VAT /sprzedaż usług mieszkaniowych/. Spółka nie kwestionuje tych ustaleń. Uważa jednak, że zakupiony przez nią węgiel wraz z transportem do kotłowni nie jest związany ze sprzedażą usług najmu mieszkań zwolnioną od podatku VAT, gdyż Spółka nie sprzedawała tego węgla, a przetworzoną w jej kotłowni energię cieplną. Sąd nie podziela tego stanowiska podatnika.

Skoro - co wynika z akt sprawy - w ramach kompleksowo świadczonych usług mieszkaniowych zwolnionych od podatku VAT /załącznik Nr 2 do ustawy o podatku od towarów i usług/ mieściło się ogrzewanie i ciepła woda, to podatnik nie mógł zmniejszyć podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w zakupionym węglu i jego transporcie w zakresie tych zwolnionych usług mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zmianami/ podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną.

Stanowisko zbieżne z rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie, m.in. w orzeczeniach z dnia 2 sierpnia 1995 r. SA/Kr 2485/95 /Monitor Podatkowy 1996 nr 1 str. 19/, z dnia 14 grudnia 1995 r., SA/Kr 1874/95, z dnia 7 lutego 1995 r., SA/Kr 2343/94.

W ostatnim z podanych wyżej wyroków Sąd stwierdził, że koszty inwestycji finansowanych przez gminę polegających na budowie kolektora wodociągu i oczyszczalni ścieków nie stanowią sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, albowiem dostawy wody, odprowadzania i oczyszczania ścieków są zwolnione od tego podatku. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w konsekwencji nie można było odliczać podatku naliczonego w tych zakupach towarów.

Nie jest też zasadny zarzut dotyczący rzekomego zawyżenia podatku należnego za grudzień 1993 roku. Skarżąca Spółka prowadziła m.in. usługi gastronomiczne opodatkowane według stawki VAT 22 procent i 7 procent. W takiej sytuacji sprzedaż nie udokumentowana wymaga rejestracji wszystkich pozycji sprzedaży w ciągu dnia i na koniec dnia sporządzenia dowodów sprzedaży według poszczególnych stawek. Kwoty te powinny być wpisywane do ewidencji sprzedaży, która zgodnie z art. 27 ust. 4 ustawy o VAT winna zawierać dane niezbędne dla sporządzenia deklaracji podatkowej. Takiej ewidencji Spółka nie prowadziła.

Na marginesie Sąd uważa, że ta kwestia nie była przedmiotem rozstrzygnięcia decyzją organu I instancji, decyzja dotyczyła określenia wysokości podatku akcyzowego, którego skarżąca Spółka nie kwestionuje.

Z tych wszystkich powodów uznając skargę za niezasadną Sąd orzekł jak w sentencji na mocy art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368/.