Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 20 czerwca 2001 r., SA/Bk 259/01

Sprawa

sprawy ze skargi Mikołaja B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 24.01.2001 r. (...) w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala.

Teza

Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji osoby określone w art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950/ tracą uprawnienia kombatanckie i nie mogą bronić się, iż podczas swego zatrudnienia w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Polski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 24.01.2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 21.01.1999 r. o pozbawieniu Mikołaja B. uprawnień kombatanckich przyznanych mu za służbę wojskową w Armii Radzieckiej od 22.06.1941 do 9.05.1945 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, iż M. Bura w latach 1951 - 1956 był zatrudniony w organach Bezpieczeństwa Publicznego, to jest w WUBP. w B. Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach i niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950/ pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby pełniące służbę lub funkcję i będące zatrudnione w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego, chyba że przedłożą one dowody, że do służby w organach BP zostały skierowane przez organizację niepodległościową lub że przez taką organizację były zwerbowane w celu udzielenia jej pomocy. Skarżący takich dowodów nie przedłożył i dlatego traci uprawnienia kombatanckie przyznane za służbę wojskową w armii sojuszniczej w czasie II Wojny Światowej.

Mikołaj B. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucił jej pominięcie tego, że złożonymi do akt sprawy dokumentami wykazał, iż pracował w WUBP w B. jako pracownik cywilny - wpierw jako monter w garażu służby transportowej a następnie jako ślusarz i mechanik stacji obsługi transportu. W związku z tym nie brał żadnego udziału w represjach i zwalczaniu organizacji lub osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1.06.2000 r. /SA/Bk 1589/99/, którym została uchylona wcześniejsza decyzja o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich i na wyrażone tam oceny prawne oraz wskazania co do dalszego postępowania.

W odpowiedzi na tę skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest nieuzasadniona. Artykułem 1 pkt 13 lit. "b" ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 68 poz. 436/, która weszła w życie z dniem 31.07.1997 r., został dodany przepis art. 21 ust. 3 pkt 2 ustawy w brzmieniu: "Nie stosuje się przepisu ust. 2 pkt 4 lit. "a" i "b" wobec osób, które przedłożą dowody, że podczas zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w strukturach, jednostkach i na stanowiskach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. "a" i "b", wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej". Zgodnie więc z tym przepisem osoby takie nie były pozbawione uprawnień kombatanckich. Wymieniony ostatnio przepis został jednak uchylony ustawą z dnia 4 marca 1999 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. nr 77 poz. 862/.

Zgodnie więc ze stanem prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji osoby określone w art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. "a" ustawy o kombatantach tracą uprawnienia kombatanckie i nie mogą bronić się, iż podczas swego zatrudnienia w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Polski. Skarżący pracował w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa i bez względu na wykonywany tam rodzaj pracy utracił przysługujące mu uprawnienia kombatanckie za udział w II Wojnie Światowej. W tej sytuacji, wobec zmiany stanu prawnego, stały się nieaktualne oceny prawne wyrażone w treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2000 r., SA/Bk 1589/99.

Zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu. Dlatego skarga Mikołaja B. wniesiona na tę decyzję podlega oddaleniu, jako nieuzasadniona /art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA - Dz.U. nr 74 poz. 368/.