Uzasadnienie
"O." spółka z o.o. w B. P. kupiła dnia 4 sierpnia 1993 r. od A. K. i A. P. w P. używane maszyny i urządzenia młynarskie za kwotę jeden miliard złotych. Od umowy tej spółka "O." zapłaciła 20 mln zł opłaty skarbowej. Dnia 6 października 1993 r. spółka wystąpiła o zwrot opłaty skarbowej podnosząc, że jest podatnikiem podatku od towarów i usług i w świetle art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./ opłata skarbowa pobrana została niesłusznie.
Decyzją z dnia 26 października 1993 r. (...) Urząd Skarbowy w B. P., w oparciu o przepis art. 104 Kpa, art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej, odmówił zwrotu opłaty skarbowej od umowy kupna maszyn i urządzeń stanowiących wyposażenie młyna uznając, że opłacie skarbowej nie podlegają umowy kupna-sprzedaży, jeżeli strona jest podatnikiem podatku od towarów i usług, tj. osobą, jednostką organizacyjną zobowiązaną do uiszczenia podatku.
W odwołaniu "O." spółka z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Skarbowego twierdząc, że art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej stanowi, iż umowy sprzedaży, dzierżawy, poddzierżawy, najmu i podnajmu zawierane przez podatników, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, nie podlegają opłacie skarbowej. Sprzedający prowadzą działalność gospodarczą jako spółka cywilna.
Z analizy art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, zdaniem spółki, że każdy, kto wypełnia jeden z warunków zamieszczonych w tym artykule, jest podatnikiem tego podatku. Dalsze przepisy - art. 7 i art. 14 - określają warunki, kiedy ci podatnicy mogą być zwolnieni od podatku, co nie jest równoznaczne, że przestają być podatnikami.
Izba Skarbowa w B. nie podzieliła poglądów spółki "O." i decyzją z dnia 9 grudnia 1993 r. (...) utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego podnosząc dodatkowo, że przedmiotem przeniesienia własności są maszyny i urządzenia stanowiące wyposażenie młyna. Sam handel tymi maszynami i urządzeniami nie jest zaś przedmiotem działalności osób dokonujących sprzedaży, jest nim działalność młynarska. W związku z powyższym przepis art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej nie ma zastosowania, gdyż zwalnia on od opłaty skarbowej tylko podatników w zakresie ich czynności.
Od decyzji Izby Skarbowej skargę wniosła "O." spółka z o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu spółka ponownie dokonała interpretacji przepisów art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej i art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług uznając, że skoro z pkt 1 ust. 5 wynika, że każdy, kto ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o których mowa w art. 2 - jest podatnikiem podatku od towarów i usług i tym samym nie powinien uiszczać opłaty skarbowej.
Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymała swoje stanowisko.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ w art. 42 nadała nowe brzmienie art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./. W myśl tego przepisu, zwolnione zostały od opłaty skarbowej umowy sprzedaży, dzierżawy, poddzierżawy, najmu i podnajmu zawierane przez podatników, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ oraz inne tego rodzaju umowy, objęte zwolnieniami na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2, a także umowy sprzedaży zawierane przez podatników, o których mowa w art. 14 tej ustawy, w zakresie czynności zwolnionych od podatku.
Z przepisu powyższego wynika jednoznacznie, że od uiszczenia opłaty skarbowej zwolniony zostałby sprzedawca, gdyby faktycznie zapłacił podatek od towarów i usług lub gdyby, w myśl przepisów art. 7 lub art. 17, był od tej czynności zwolniony od podatku od towarów i usług.
Skarżąca spółka przeoczyła w swojej interpretacji art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, że nie wystarczy mieć siedzibę lub miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i wykonywać czynności wymienione w art.
- Dalsza część zdania pkt 1 art. 5 określa, że zamiar wykonywania tych czynności musi cechować "zamiar ich wykonania w sposób częstotliwy", a jeżeli zostało dokonane jednorazowo, to wówczas, gdy w tym celu została rzecz nabyta.
Organy administracyjne prawidłowo oceniły stan faktyczny i uznały, że sprzedaż używanych maszyn i urządzeń młynarskich nie została dokonana jako stała działalność sprzedających. Z tych powodów nie zapłacili oni podatku od towarów i usług.
Pod rządami ustawy o podatku obrotowym - na który to podatek skarżąca spółka się powołuje w swoich rozważaniach - w orzecznictwie Sądu Administracyjnego również podkreślono, że "ten, kto uiszcza podatek obrotowy, nie jest obciążony opłatą skarbową. Kto natomiast nie jest zobowiązany do zapłaty wspomnianego podatku, ten ma obowiązek uiścić opłatę skarbową" /wyrok NSA z dnia 20 września 1993 r. - III SA 734/93 - ONSA 1994 Nr 4 poz. 135 i Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 1995 nr 1 poz. 21/.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na mocy art. 207 par. 5 Kpa.