Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 16 kwietnia 1998 r., SA/Bk 316/98

Teza

Przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz aktów wykonawczych nie przewidywały w 1993 roku zwolnienia usług najmu i dzierżawy gruntów rolnych od podatku od towarów i usług.

Dzierżawa gruntów na cele rolnicze została zwolniona z podatku VAT od dnia 1 stycznia 1995 r., a uczyniono to rozporządzeniem z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688/ - par. 47 pkt 1 lit. "ł".

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jak i rozporządzenia wykonawcze tj. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 39 poz. 176 ze zm./ oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 1993 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 59 poz. 272/ nie przewidywały w 1993 roku zwolnienia usług najmu i dzierżawy gruntów rolnych od podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podlegało odpłatne świadczenie usług. Stawka podatku wynosiła 22 procent /art. 18 ust. 1 ustawy/.

Dzierżawa gruntów na cele rolnicze została zwolniona z podatku VAT od dnia 1 stycznia 1995 r., a uczyniono to rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688/ - par. 47 pkt 1 lit. "ł" rozporządzenia.

W świetle powyższych uregulowań nie ma racji skarżący Aeroklub, gdy twierdzi, że usługa dzierżawy gruntów wykorzystywanych na cele rolnicze w 1993 roku była zwolniona z podatku od towarów i usług. Z przywołanych przepisów wynika jednoznacznie, że usługa dzierżawy gruntów była opodatkowana stawką 22 procent podatku VAT i tak też orzekły organy podatkowe. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi odnoszące się do opodatkowania stawką 22 procent podatku VAT dzierżawy gruntów na rzecz szkoły rolniczej i pod uprawy truskawki okazały się nieuzasadnione. Skład orzekający Sądu podzielił natomiast zarzuty skarżącego Aeroklubu dotyczące obciążenia podatkiem VAT benzyny używanej do tankowania samolotów innych aeroklubów. Sprawa ta nie została dostatecznie wyjaśniona w postępowaniu administracyjnym. Zabrakło wyjaśnienia podstawowej kwestii - jaki charakter miało tankowanie samolotów w rejsach powrotnych do macierzystych aeroklubów, czy była to sprzedaż paliwa, czy też wykonywanie działalności statutowej określonej w art. 27 ust. 1 statutu?

Zdaniem Sądu kwestię tą należało rozważyć w świetle sformułowań Statutu Aeroklubu Polskiego oraz Statutu Aeroklubu B. Brak jednoznacznej oceny tego zagadnienia powoduje naruszenie przepisów art. 7, art. 77 par. 1 i art. 107 par. 3 Kpa przy czym naruszenie to było na tyle istotne, że mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tego powodu Sąd stosując przepisy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania orzeczono po myśli przepisów art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.