Uzasadnienie
Decyzją z dnia 13 grudnia 2001 r., Pierwszy Urząd Skarbowy w B., powołując przepisy art. 21 par. 3, art. 53 par. 4 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, a ponadto art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ określił Piotrowi i Łucji P. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998 r., wysokość zaległości w tym podatku oraz odsetek za zwłokę wyliczonych na dzień wydania decyzji. W uzasadnieniu podano, że podatnicy w zeznaniu rocznym za 1998 r. odliczyli na podstawie PIT-D kwotę 5.334,60 zł. Przeprowadzona kontrola dowodów poniesionych wydatków na remont i modernizację lokalu mieszkalnego wykazała, że nastąpiło zawyżenie kwoty odliczenia. W zeznaniu wykazano kwotę 615,71 zł, a winna ona wynosić - 228,11 zł. Organ zakwestionował wydatek w kwocie 2.730 zł udokumentowany rachunkiem uproszczonym, za wykonanie szafy umiejscowionej w pokoju.
Zdaniem organu, szafa umiejscowiona w pokoju nie jest objęta ulgą. Ulgą są objęte wydatki wykazane w załącznikach do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy /Dz.U. nr 156 poz. 788/. W załączniku Nr 2 do wyżej opisanego rozporządzenia, szafa umiejscowiona w pokoju nie została wykazana. Zdaniem organu, wymienione w rachunku drzwi stalowe szklane i elementy stałej zabudowy nie zostały wykorzystane do wykonania szafy wnękowej. Organ uwzględnił natomiast wydatek na zakup wykładziny w wysokości 690 zł udokumentowany rachunkami uproszczonymi z dnia 12 maja 1998 r. i z dnia 25 listopada 1998 r. które to wydatki nie zostały wykazane w zeznania podatkowym. Wydatki na remont i modernizację lokalu mieszkalnego organ przyjął w wysokości 1.200,60 zł, odliczeniu zaś od podatku podlegało 19 procent tych wydatków, czyli kwota 228,11 zł.
Odwołując się od powyższe decyzji podatnicy kwestionowali nie uznanie przez organ kosztów drzwi stalowo-szklanych z elementami stałej zabudowy szafy naściennej. Zdaniem odwołujących się, w pkt 7 załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, zostały jako "pozostałe elementy" wymienione: pawlacze, trwale umiejscowione szafy wnękowe, obudowy wanien, zlewozmywaków, grzejników, mają charakter jedynie przykładowy, o czym świadczy użycie nawiasów i objęcie nimi wyliczonych pozostałych elementów oraz użycie wyrazu "np.". Zdaniem odwołujących się, skoro wyliczenie jest przykładowe a nie zamknięte, to nie ma żadnych przeszkód prawnych do zaliczenia jako remontu i modernizacji zamontowanych przez nich drzwi stalowo-szklanych z elementami stałej zabudowy szafy naściennej. Takie też było wyjaśnienie Ministerstwa Finansów skierowane do firmy "Komandor".
Izba Skarbowa w B. decyzją z dnia 11 lutego 2002 r., utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił ocenę faktyczną i prawną dokonaną przez organ pierwszej instancji. Wykonana szafa znajdowała się w pokoju, zamontowana była na części ściany i nie stanowiła zabudowy wnękowej. Wydatki poniesione na umeblowanie pokoju, jeżeli dotyczyły nawet szafy zamontowanej na stałe na ścianie nie mogą stanowić wydatków związanych z remontem i modernizacją lokalu mieszkalnego, które obniżają podatek dochodowy.
Organ wyjaśnił, że Ministerstwo Finansów w piśmie skierowanym do J.M. Komandor w Warszawie stwierdziła "pod pojęciem wydatków na remont i modernizację można uważać m.in. wszelkiego rodzaju formy trwałej zabudowy wnętrza w postaci pawlaczy, zabudowy ścian i wnęk szafami".
Powyższe wyjaśnienie Ministerstwa Finansów z dnia 21 kwietnia 1995 r. skierowane do firmy Komandor było wydane w okresie, gdy nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.
Skarżąc powyższą decyzję Łucja i Piotr P. twierdzili, że naraża ona podatników na dodatkowe koszty i poważne straty.
Odpowiadając na skargę organ wnosi o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu decyzji. Wyjaśniał, że skarżący nie ponieśli dodatkowych kosztów i poważnych strat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy poniesiony przez podatnika wydatek na zakup drzwi stalowych oraz elementów stałej zabudowy, łącznej wartości brutto 2.730 zł, zamontowanych na ścianie pokoju, może być traktowany jako remont i modernizacja lokalu mieszkalnego w rozumieniu przepisów art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "g" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /tekst jedn.: Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ tak, jak to traktują skarżący, czy też jest to wyposażenie lokalu mieszkalnego, jak twierdzą organy podatkowe? Wydatki związane z wyposażeniem lokalu mieszkalnego nie mogą być odliczone od podatku na podstawie przepisów art. 27a ust. 3 pkt 3 ustawy.
Zgodnie z przepisami art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "g" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy zmniejsza się, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone m.in. na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie odrębnych przepisów. Ustawa w art. 27a ust. 19 upoważnia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w porozumieniu z Ministrem Finansów do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów wydatków, o których mowa w ust. 3 pkt 3. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa rozporządzeniem z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy /Dz.U. nr 156 poz. 788/.
Zgodnie z par. 1 wyżej powołanego rozporządzenia, za wydatki na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 27a ust. 3 pkt 3 i 4 ustawy, uważa się wydatki poniesione m.in. na zakres materiałów i urządzeń w związku z robotami określonymi w załącznikach do rozporządzenia. W załączniku Nr 2 zawarto wykaz robót zaliczanych do remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego. W ust. 1 znajduje się wyliczenie robót remontowych modernizacji lub wykonania nowych elementów w lokalu mieszkalnym i w pkt 1 podano "pozostałych elementów /np. pawlaczy, trwale umiejscowionych szaf wnękowych, obudowy wanien, zlewozmywaków, grzejników/.
Zdaniem skarżących, zakupione przez nich drzwi stalowo-szklane oraz elementy stałej zabudowy mieściły się w robotach objętych załącznikiem Nr 2, ust. 1 pkt 7 rozporządzenia i dlatego wyłączenie tego wydatku przy obliczaniu podatku /art. 27a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych/ było nieuzasadnione.
Kluczowym zagadnieniem w rozpoznawanej sprawie jest, czy zakupione drzwi stalowo-szklane i elementy stałej zabudowy mieszczą się w definicji zawartej w pkt 7 ust. 1 załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia (...) /Dz.U. nr 156 poz. 788/. Organy podatkowe nie wykazały, że zakupione materiały nie zostały użyte do trwale umiejscowionych szaf wnękowych, o których mowa w wyżej wskazanych przepisach, chociaż tak twierdzili skarżący podatnicy. Skoro brak było dowodu, że zakupione materiały nie zostały użyte do modernizacji pomieszczeń mieszkalnych, jak to wyjaśniali skarżący, to zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do odmowy uznania przedmiotowego wydatku za modernizację mieszkania.
Mając powyższe na uwadze Sąd stosując przepisy art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżących Sąd zasądził od organu na podstawie przepisów art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.