Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie WSA w Białymstoku z 29 stycznia 2004 r., SA/Bk 664/03

PostanowienienieprawomocneWojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku·29 stycznia 2004 r.

Powołane przepisy

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II
Rozpoznanie
w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi E.B. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę,-
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie NSA Stanisław Prutis, Elżbieta Trykoszko (spr.)
Sylwia Tokajuk protokolant

Uzasadnienie

Skargą z dnia [...] maja 2003 r. E.B. wniósł o stwierdzenie w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w C. z [...] grudnia 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. w granicach administracyjnych obejmujących wyodrębnione obszary funkcjonalne. Podniósł, że w trakcie trwania postępowania planistycznego doszło do rażącego naruszenia art. 18 ust. 2 pkt. 5 lit. "b" ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, polegającego na braku zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu. W konsekwencji zaszły przesłanki z art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym do stwierdzenia nieważności uchwały zatwierdzającej plan z uwagi na naruszenie trybu postępowania z art. 18 ustawy. Nadto uchwała zatwierdzająca plan została podjęta pomimo braku studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy a sporządzenie studium jest obowiązkiem organów gminy i warunkuje dopuszczalność uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego po 1 stycznia 1995 r. Brak studium wyłącza możliwość przeprowadzenia badania spójności rozwiązań planu z polityką przestrzenną gminy określoną w studium, do czego zobowiązuje art. 18 ust. 2 pkt. 2 "a" ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Rada Miejska w C. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie dołączając uchwałę z [...] marca 2003 r. Nr [...] o wyrażeniu negatywnego stanowiska wobec wezwania strony do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą oraz wyjaśniając, iż o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu zostali zawiadomieni pisemnie wszyscy właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym i E.B., zawiadomienie dla którego, odebrał dorosły domownik M.B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu albowiem kwestionowana teraz w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] grudnia 2001 r. o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C., była już przedmiotem kontroli sądu w takim samym trybie i skarga została oddalona. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2002 r. (sygn. SA/Bk 958/02) wydanym ze skargi J.M. sąd stwierdził nieważność opisanej wyżej uchwały wyłącznie w części wyłączającej spod regulacji planu działki enumeratywnie wymienione w § 1 uchwały. W pozostałym zakresie skarga J.M. oparta na treści art. 101 ustawy o samorządzie gminnym została oddalona. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym przepisu art. 101 ust. 1 tejże ustawy, tj. przepisu przewidującego skargę na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. W takiej sytuacji mamy bowiem do czynienia z powagą rzeczy osądzonej. Sąd orzekając w sprawie SA/Bk 958/02 przeprowadzić musiał wszechstronną kontrolę uchwały badając jej zgodność z całym porządkiem prawnym. Ocena prawna w części dotyczącej zgodności uchwały z prawem, wyrażona wcześniej przez sąd, wiąże obecny skład orzekający i nie pozwala na powtórne poddanie uchwały kontroli sądowej.

Dodać należy, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 4 listopada 2003 r. wydanym w sprawie SK 30/02 orzekł, iż art. 101 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest zgodny z art. 45 ust. 1 oraz z art. 77 ust. 2 w zw. z art. 2 Konstytucji, a tym samym nie narusza konstytucyjnie gwarantowanego prawa do sądu i zasady praworządności.

Stąd na mocy art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 w zw. z art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.