Uzasadnienie
Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania Marka W. od decyzji Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia 10 września 1998 r. w sprawie ustalenia podatku importowego i podatku od towarów i usług od sprowadzonego na polski obszar celny samochodu osobowego marki Peugeot 405 zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że 23 września 1995 r. Marek W. działając przez pełnomocnika Andrzeja P. zgłosił do odprawy celnej na przejściu granicznym w K. nadwozie samochodu osobowego marki Peugeot 405. Części i zespoły tego samochodu zgłosił Andrzej P. w tym samym dniu i na tym samym przejściu granicznym. Odpraw celnych dokonano odrębnymi decyzjami.
Ze sprowadzonych elementów pojazdu złożono samochód osobowy marki Peugeot 405 i zarejestrowano go jako składak w Wydziale Komunikacji Urzędu Rejonowego w Ł. w dniu 20 października 1995 r. na nazwisko Marka W. W tych okolicznościach Urząd Celny w Sz. uchylił decyzje zawarte w dowodach odpraw celnych i ustalił wartość celną samochodu w wysokości 6.335 zł i cło w wysokości 7.818,50 zł.
W związku z powyższym Urząd Skarbowy w Ł. decyzją z dnia 10 września 1998 r. ustalił p. Markowi W. od sprowadzonego na polski obszar celny samochodu podatek importowy w kwocie 465,50 zł i podatek od towarów i usług w kwocie 2.150,50 zł. Powyższa decyzja zgodna jest z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy /Dz.U. nr 123 poz. 551 ze zm./ mówiącym, że podstawą opodatkowania podatkiem importowym jest wartość celna towarów powiększona o cło oraz z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, zgodnie z którym podstawą opodatkowania tym podatkiem jest wartość celna powiększona o cło i podatek importowy. Podatek ustalony został od wartości celnej samochodu powiększonej o cło w części, jaka wynika z rachunków i dowodów odpraw celnych wystawionych na nazwisko skarżącego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Marek W. zarzucił naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy, art. 15 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz naruszenie jego interesu prawnego przez określenie obowiązku podwójnego opłacenia podatku od towarów i usług od części samochodowych.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzję Urzędu Celnego w Sz. oraz decyzję Prezesa GUC w przedmiocie ustalenia cła od sprowadzonego na polski obszar celny samochodu marki Peugeot 405 zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Sz. Podał też, że organ podatkowy nie określił podstawy prawnej ustalenia zakresu odpowiedzialności każdej ze stron oraz nie uwzględnił, że dnia 25 września 1995 r. kupił części samochodowe, które na polski obszar celny sprowadził w dniu 23 września 1995 r. Andrzej P. i od tych części zapłacił podatek VAT. W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie decyzji obu organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w B. podtrzymała stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy /Dz.U. nr 123 poz. 551 ze zm./ mówi, że podstawę opodatkowania podatkiem importowym stanowi wartość celna towarów powiększona o należne cło.
Natomiast w myśl art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek importowy.
W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobierał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości /art. 11a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług/. Podmiotem zobowiązanym do zapłacenia podatku jest importer towaru, który obowiązany jest zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji urzędu skarbowego a podatkiem pobranym przez urząd celny /art. 14a ust. 2 ww. ustawy/.
Skoro w przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Celnego w Sz. decyzją z dnia 26 sierpnia 1997 r. (...) uchylił decyzje zawarte w dowodach odpraw celnych (...) z dnia 23 września 1995 r., na podstawie których odprawiono w przywozie nadwozie samochodu osobowego marki Peugeot 405 oraz części i zespoły do tego pojazdu i ustalił nowy wymiar należności celnych na sprowadzony pojazd w stanie rozmontowanym, to w myśl powołanych wyżej przepisów organ podatkowy miał obowiązek ustalić zarówno podatek importowy jak i podatek od towarów i usług w prawidłowej wysokości.
Wymienioną wyżej decyzją Dyrektora Urzędu Celnego objęci zostali panowie Marek W. i Andrzej P. jako importerzy towaru, który stosownie do reguły 2A Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej należało oclić jako samochód osobowy w stanie rozmontowanym. Wartość celną samochodu ustalono na podstawie wartości rozmontowanych, a zgłoszonych przez każdego z importerów części. Słusznie w tym stanie faktycznym organ podatkowy ustalił wysokość ww. podatków przyjmując za podstawę opodatkowania tę część wartości celnej samochodu powiększonej o cło jaka przypada na udział skarżącego.
Podnieść należy, że w niniejszej sprawie Sąd nie ma uprawnień do badania legalności decyzji organów celnych, a skarżący nie przedstawił dowodu, że wspomniana przez niego w skardze decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 21 lipca 1998 r. została wycofana z obrotu prawnego.
W świetle decyzji organu celnego nie ma też znaczenia zarzut dotyczący "podwójnego" opodatkowania części samochodowych podatkiem VAT, bowiem zaskarżona decyzja oparta jest na wspomnianych wyżej przepisach oraz na art. 2 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega import towarów.
Z tych powodów Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.