Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 8 października 1986 r., SA/Gd 1014/86

Teza

1. Przepis art. 15 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174/ pozwala na wymeldowanie z urzędu w każdym przypadku tylko wtedy, gdy dana osoba opuściła miejsce stałego pobytu. Pojęcie "opuszczenia" miejsca pobytu zawiera w sobie element woli osoby, która w opuszczonym przez siebie miejscu nie zamierza nadal przebywać.
2. Przymusowe usunięcie kogoś z lokalu nie może być uważane za opuszczenie przez niego tego lokalu. Wyjątkowo można uznać osobę usuniętą z lokalu lub nie dopuszczoną do niego siłą za osobę, która lokal opuściła jeśli w stosownym czasie nie podjęła ona właściwych działań prawnych w celu odzyskania posiadania i tym samym zrezygnowała z własnej woli z dalszego przebywania w danym lokalu.