Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 3 marca 1994 r., sygn. akt SA/Gd 1143/93

Tezy

Art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ stanowi, że dochodem do obliczenia zaliczki na podatek w przypadku prowadzenia księgi podatkowej jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania, zaś na obliczenie tych kosztów wpływ ma wpisany do księgi spis towarów.

Wobec tego nie można tego dochodu ustalić w żaden inny sposób niż z uwzględnieniem różnic remanentowych, bo one przecież wynikają z zapisów księgi podatkowej.

Dlatego kontynuacja obliczenia dochodu w następnym miesiącu po dokonaniu wpisu remanentu do księgi podatkowej musi uwzględniać dochód obliczony w wyżej przytoczony sposób oraz przychody i koszty zaewidencjonowane w księdze w następnym miesiącu.