Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 24 stycznia 1991 r., SA/Gd 1152/90

Tezy

Nie jest spełniony warunek wydania decyzji przez organ kolegialny, gdy wszyscy członkowie organu podpisali protokół rozprawy zawierający treść rozstrzygnięcia, natomiast tylko przewodniczący składu podpisał decyzję wraz z uzasadnieniem.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Heleny D. na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa K-kiego z dnia 4 października 1990 r. i na podstawie art. 207 par. 3 Kpa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, a także - zgodnie z art. 208 Kpa - zasądził od tego organu kwotę złotych sześć tysięcy tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej,

Uzasadnienie

Helena D. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa K-kiego z dnia 4 października 1990 r. Nr BS.KO/0051/18/90, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 17 lipca 1990 r., w której po wznowieniu postępowania odmówiono uchylenia decyzji z 1985 r. w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego.

Rozpatrując sprawę niezależnie od granic skargi /art. 206 Kpa/, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.

Zgodnie z art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ od decyzji administracyjnych wydanych przez wójta lub burmistrza /prezydenta miasta/ w sprawach należących do zadań własnych gmin służy odwołanie do kolegium odwoławczego przy sejmiku samorządowym.

Stosownie do art. 81 ust. 1 tej ustawy kolegium odwoławcze przy sejmiku samorządowym orzeka w składach trzyosobowych. Z przepisów powyższych wynika, że w sprawach, o których mowa, organem odwoławczym jest organ kolegialny, którego decyzja musi być wydana przez cały skład kolegium uczestniczący w rozpatrywaniu sprawy.

Cytowana ustawa nie określa wymagań, jakim powinna odpowiadać taka decyzja. W tym zakresie zatem należy odnieść się do kodeksu postępowania administracyjnego.

Wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać decyzja administracyjna, w tym także decyzja organu odwoławczego /art. 140 Kpa/, określone są w art. 107 Kpa, a w szczególności w par. 1 tego artykułu. Według tego przepisu decyzja powinna zawierać, poza innymi elementami, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, a także podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Z treści art. 107 par. 1 Kpa wynika, że zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie stanowią integralną część decyzji, a zatem powinny łącznie z innymi elementami pochodzić od osoby upoważnionej do jej wydania. Tak rozumiana całość decyzji powinna być zaopatrzona w podpis osoby upoważnionej.

W odniesieniu do organu kolegialnego warunek powyższy zostaje odpowiednio spełniony przez złożenie pod decyzją podpisów przez wszystkich członków składu orzekającego. Nie można uznać, że warunek wydania decyzji przez organ kolegialny jest spełniony, gdy wszyscy członkowie organu podpisują protokół rozprawy zawierający treść rozstrzygnięcia, natomiast tylko przewodniczący składu podpisuje decyzję wraz z uzasadnieniem.

W sprawie niniejszej decyzję z uzasadnieniem podpisał jedynie przewodniczący, co oznacza, że została ona wydana z naruszeniem przepisów o właściwości w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny - dochodząc w świetle powyższych wywodów do wniosku, że decyzja kolegium odwoławczego przy sejmiku samorządowym jako organu kolegialnego odpowiada przepisom o właściwości /art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa/, gdy została podpisana wraz z uzasadnieniem przez wszystkich członków składu orzekającego, i zważywszy, iż zaskarżona decyzja została podpisana jedynie przez przewodniczącego Kolegium Odwoławczego - na podstawie art. 207 par. 3 Kpa w związku z art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 208 Kpa.