Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 7 sierpnia 1996 r., sygn. akt SA/Gd 1215/95

Tezy

Art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 5 ust.3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.

Wydanie decyzji określającej inną wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych, nie jest tylko uwarunkowane niewykonaniem przez podatnika zobowiązania podatkowego, mimo zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Decyzja taka musi być wydana zawsze, kiedy zeznanie podatnika odbiega od rzeczywistego stanu i to bez względu na to z jakich przyczyn nastąpiła rozbieżność pomiędzy stanem rzeczywistym, a stanem zeznanym przez podatnika.