Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 4 listopada 1993 r., sygn. akt SA/Gd 1373/93

Metryka

Sprawa
w sprawie budżetu gminy na rok 1993.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Miasta Ch. na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) z dnia 30 kwietnia 1993 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr XXV/178/93 Rady Miejskiej w Ch.

Teza

Naruszenie nieprzekraczalnego terminu uchwalenia przez radę gminy budżetu gminy do dnia 31 marca roku budżetowego powoduje ustanie kompetencji rady gminy do podjęcia uchwały w sprawie budżetu, a organem umocowanym do ustalenia budżetu na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ staje się regionalna izba obrachunkowa.

Uzasadnienie

Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) uchwałą z dnia 30 kwietnia 1993 r., dotyczącą uchwały nr XXV/178/93 Rady Miejskiej w Ch. z dnia 3 kwietnia 1993 r. w sprawie budżetu gminy na rok 1993, stwierdziło nieważność wymienionej uchwały Rady Miejskiej i ustaliło budżet Miasta Ch. na 1993 r. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia nadzorczego - uchwały Kolegium - stanowi m. in. art. 53 ust. 3 i art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego podano, że uchwała Rady Miejskiej w Ch. została podjęta w dniu 3 kwietnia 1993 r., a zatem - w myśl art. 53 ust. 3 ustawy samorządowej - po obowiązującym terminie /31 marca/. Organ nadzorczy zatem był umocowany do ustalenia budżetu na rok 1993 /art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych - Dz.U. nr 85 poz. 428/.

Zarząd Miasta Ch., upoważniony do wniesienia skargi na uchwałę - rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...) z dnia 30 kwietnia 1993 r. przez Radę Miejską w Ch. /uchwała nr XXVIII/188/93 z dnia 3 czerwca 1993 r./, w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił naruszenie art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym i wniósł o uchylenie uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w (...). Zdaniem skarżącego, termin przewidziany w art. 53 ust. 2 ustawy samorządowej jest terminem instrukcyjnym, a zatem jego przekroczenie nie powoduje nieważności uchwały rady gminy. Kolegium mogło co najwyżej stwierdzić nieistotne naruszenie prawa.

Odpowiadając na skargę, organ nadzoru przedstawił interpretację art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. i stwierdził, że przepis ten zawiera sankcję za przekroczenie terminu uchwalenia budżetu gminy. Jeżeli gmina nie uchwali budżetu w terminie do dnia 31 marca roku budżetowego, to ustalenie budżetu należy już do kompetencji regionalnej izby obrachunkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ w wypadku nieuchwalenia budżetu w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego artykułu, regionalna izba obrachunkowa ustala najpóźniej do końca kwietnia budżet gminy w zakresie obowiązkowych zadań własnych oraz zadań zleconych.

Przepis ten, choć zawiera treść nie budzącą wątpliwości co do tego, że gmina ma uprawnienie do uchwalania budżetu jedynie w terminie do 31 marca, powinien być wyjaśniony z uwzględnieniem przepisów art. 51 i 52 tej ustawy.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy samorządowej gmina samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu gminy. Przygotowany przez zarząd projekt budżetu wraz z informacją o stanie mienia komunalnego i objaśnieniami zarząd przedstawia radzie gminy najpóźniej do 15 listopada roku poprzedzającego rok budżetowy i przesyła projekt do wiadomości regionalnej izbie obrachunkowej /art. 52 ust. 2/. Budżet jest uchwalany do końca roku poprzedzającego rok budżetowy /art. 52 ust. 3 tej ustawy/.

Omówione przepisy nakładają na zarząd i radę gminy określone zadania, wyznaczając do ich wykonania ścisłe terminy /15 listopada, 31 grudnia/. Terminy te powinny być bezwzględnie dochowane przez organy gminy, aczkolwiek ich niedotrzymanie nie pociąga jeszcze za sobą żadnych sankcji dla tych organów /poza służbowymi wobec pracowników odpowiedzialnych za niedotrzymanie terminów/. Wskazują jednak one na wagę, jaką ustawodawca przykłada do tego, by termin uchwalenia budżetu był dotrzymany.

Trzeba podkreślić, że z treści skargi wynika, iż ani Zarząd Miasta Ch., ani Rada Miejska tych terminów nie dochowały. Z tej przyczyny doszło do niedochowania również terminu przewidzianego w art. 53 ust. 2 tej ustawy, z którego wynika, ze rada gminy do czasu uchwalenia budżetu, nie później jednak niż do 31 marca roku budżetowego, prowadzi gospodarkę według projektu budżetu przedstawionego radzie gminy. W razie jednak gdy budżetu w tym terminie nie uchwali, zostaje pozbawiona kompetencji do jego uchwalenia.

Naruszenie nieprzekraczalnego terminu uchwalenia przez radę gminy budżetu gminy do dnia 31 marca roku budżetowego powoduje ustanie kompetencji rady gminy do podjęcia uchwały w sprawie budżetu, a organem umocowanym do ustalenia budżetu na podstawie art. 53 ust. 3 ustawy samorządowej staje się regionalna izba obrachunkowa.

Niezrozumiałe są zarzuty skargi, które w wykładni art. 53 ust. 2 ustawy samorządowej, przedstawionej przez organ nadzorczy, widzą ingerencję w "uprawnienia" samorządu, skoro wyłącznie zaniedbania organów gminy spowodowały naruszenie postanowień tego przepisu. Nie ma też wątpliwości prawnych, o których się wspomina w skardze, co do wykładni art. 53 ustawy. Natomiast nieznajomość zasad interpretacji, jaką przejawił skarżący Zarząd, który twierdzi w skardze, że znał treść art. 53 ust. 2, lecz termin w tym przepisie zawarty traktował jako instrukcyjny, nie może usprawiedliwiać żadnego z postawionych zarzutów.

Z powyższych względów na podstawie art. 207 par. 5 w związku z art. 216a Kpa Naczelny Sąd Administracyjny skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.