Uzasadnienie
Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym w związku z art. 55 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe /Dz.U. 1993 nr 72 poz. 344/ i rozdziału X ust. 2 Statutu Gminy wydana została uchwała w sprawie udzielenia absolutorium Zarządowi Gminy. W par. 1 tej uchwały Rada Gminy stwierdziła, że w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów ustawowego składu Rady Gminy nie udzielono absolutorium Zarządowi Gminy w związku z działalnością finansową gminy za 1992 rok.
Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej na podstawie art. 91 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie terytorialnym rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdziło nieważność opisanej uchwały Rady Gminy. Zdaniem Kolegium, głosowanie nad udzieleniem absolutorium odbyło się według zaostrzonych kryteriów /większość bezwzględna liczona od ustawowego składu rady gminy przy obecności 2/3 radnych/ zawartych w statucie Gminy i ten tryb głosowania pozostaje w rażącej sprzeczności do uregulowań art. 14 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie terytorialnym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Rada Gminy, wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdziła, że nie zostało naruszone prawo poprzez zwiększenie progu głosowania, bowiem problematyczne jest rozstrzygnięcie nadzorcze w stosunku do obowiązującego statutu Gminy, który nie został uchylony przez organ nadzoru.
W odpowiedzi na skargę z dnia 10 czerwca 1994 r. wnoszono o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec tego, że rozstrzygnięcie nadzorcze nie naruszało prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy skargę należało uznać za nieuzasadnioną.
Stosownie do art. 14 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o samorządzie terytorialnym uchwały organów gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu organu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W świetle tych postanowień uchwała Rady Gminy jest oczywiście sprzeczna z prawem, gdyż przyjęty kwalifikowany tryb głosowania nie znajduje oparcia w przepisie ustawowym. To, że w części końcowej przepisu art. 14 ust. 1 mowa jest o przepisie szczególnym nie może oznaczać, iż tym przepisem szczególnym może być przepis statutu gminy.
Przyjęty jest już bowiem w orzecznictwie sądu administracyjnego - na co trafnie wskazało Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej, pogląd, że jeżeli w ustawie przewidziano, że przepis szczególny może stanowi inaczej, to dotyczyć to może jedynie przepisu o równorzędnej randze, czyli przepisu ustawowego /SA/Gd 423/92/.
Ze względu na cel unormowania zawarty w art. 14 ust. 1 cyt. ustawy przyjąć należy, że przepis ten ma moc bezwzględnie obowiązującą, a odstępstwo od niego w statucie Gminy w swej istocie stanowi naruszenie prawa. Jednakże sanowanie tego stanu nie należy do zadań izby obrachunkowej, zaś powoływanie się na treść statutu, która wprawdzie nie została w tej części wzruszona, lecz pozostaje w oczywistej sprzeczności z omawianym przepisem, nie mogło być uwzględnione, gdyż prowadziłoby to w przeciwnym razie do akceptacji naruszenia prawa.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 w związku z art. 216a par. 1 Kpa oddalił skargę.