Postanowienie NSA oz. w Gdańsku z 26 maja 1982 r., SA/Gd 165/82

Teza

Zgodnie z art. 28 i art 29 Kpa stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych, nawet wówczas, gdy tym organem nie jest organ administracji państwowej /art. 1 par. 2 Kpa/. Dotyczy to m.in. nadleśnictwa, które w myśl par. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie odszkodowań za szkody wyrządzone w uprawach i plonach przez dziki, łosie, jelenie i daniele /Dz.U. nr 28 poz. 146 ze zm./ wydaje decyzję ustalającą wysokość odszkodowania, od której - zgodnie z par. 6 tego rozporządzenia - przysługuje odwołanie do naczelnika gminy.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 207 par. 6 Kpa skargę Nadleśnictwa Ch. na decyzję Naczelnika Gminy K. z dnia 5 października 1981 r. nr 36/81 w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania.

Uzasadnienie

Rozpoznając odwołanie Władysława W. od dwóch decyzji Nadleśnictwa Ch. /numery protokołów szkodowych 338/38 i 338/44/ z dnia 16 września 1981 r. w sprawie szkód wyrządzonych przez dziki w uprawie ziemniaków, Naczelnik Gminy K. decyzją z dnia 5 października 1981 r. ustalił powierzchnie szkód, procent uszkodzenia oraz wydajność z hektara na podstawie ustaleń wynikających z treści protokołu komisyjnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano "par. 5 pkt 21 i par. 6 ustawy z dnia 31 lipca 1973 r. w sprawie szkód wyrządzonych przez dziki, jelenie i łosie w uprawach i plonach /Dz.U. nr 30 poz. 117/".

Nadleśnictwo Ch. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na tę decyzję, zarzucając jej zawyżenie ustalonych podstaw odszkodowania, ewentualnie popełnienie błędu w obliczeniach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl par. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie odszkodowania za szkody wyrządzone w uprawach i plonach rolnych przez dziki, łosie, jelenie i daniele /Dz.U. nr 28 poz. 146 ze zm./ decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje nadleśnictwo z uzasadnieniem okoliczności zawartych w protokole oszacowania szkód. Organem odwoławczym od tej decyzji w myśl par. 6 cytowanego rozporządzenia jest naczelnik gminy. Według art. 28 i 29 Kpa stroną w postępowaniu administracyjnym mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie mające osobowości prawnej, jeżeli postępowanie administracyjne dotyczy interesu lub obowiązku tych podmiotów albo żądają one z tego względu czynności organu. Z tego wynika, że stroną w postępowaniu nie może być organ, który został powołany na mocy przepisów prawa do wydawania decyzji administracyjnych, nawet wtedy, gdy tym organem nie jest organ administracji państwowej /art. 1 par. 2 Kpa/.

Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 207 par. 6 Kpa.

Przy rozpoznaniu sprawy na podstawie akt przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nasuwa się także uwaga natury ogólniejszej, sprowadzająca się do tego, że obie wydane decyzje nie tylko nie odpowiadają warunkom stawianym przez kodeks postępowania administracyjnego i wyżej powołane rozporządzenie, lecz są sporządzone wręcz niechlujnie, czego dowodem m.in. jest cytowana dosłownie na wstępie podstawa prawna rozstrzygnięcia organu odwoławczego, a także brak uzasadnienia wydanych decyzji.

Taka postawa organów orzekających nie może znaleźć aprobaty, godzi w powagę organów Państwa Polskiego i może budzić poważne zastrzeżenia z punktu widzenia praworządności ludowej /art. 7 Kpa/.