Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 2 września 1981 r., SA/Gd 17/81

Teza

1. Organ administracji państwowej nie narusza słusznego interesu stron, wydając decyzję odmowną w sprawie zezwolenia na zamianę lokali mieszkalnych, jeśli zamiana spowodowałaby naruszenie obowiązujących przepisów prawa /art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. nr 14 poz. 84 w związku z par. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1974 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów prawa lokalowego - Dz.U. nr 26 poz. 152/.
2. Organ administracji państwowej może nie udzielić zezwolenia na zamianę lokali mieszkalnych w przypadku, gdy zamiana taka powodowałaby naruszenie norm powierzchni mieszkalnej przysługującej jednej osobie /7-10 m kw./ na podstawie wyżej cyt. rozporządzenia.
3. Państwo w ramach przysługującemu mu prawa do wyłącznej dystrybucji zasobami mieszkaniowymi odnośnie lokali podlegających szczególnemu trybowi najmu, przyjęło na siebie obowiązek zapewnienia wszystkim obywatelom minimum egzystencji sanitarnej, którą zapewnia dolna granica ustanowionej normy zaludnienia.
4. Dolna granica normy powierzchni mieszkalnej, przysługującej jednej osobie /7 m2/ określona w par. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1974 r. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, poniżej której organ administracji nie może wydać decyzji przydziałowej także w okolicznościach przewidzianych w art. 49 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.

Sentencja

1. oddala skargę.