Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 8 marca 1996 r., SA/Gd 182/95

Teza

W sytuacji gdy strona kwestionuje co do zasady możliwość obciążenia jej odsetkami za nieterminowe uregulowanie zobowiązań podatkowych, organy podatkowe - zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego - winny kwestię tę wyjaśnić, a wysokość należnych odsetek ustalić decyzją podjętą na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżoną decyzję organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzją Urzędu Skarbowego z dnia 18 sierpnia 1994 r., mocą której organ pokrył z wpłaty dokonanej przez skarżącą w dniu 25 kwietnia 1994 r. w kwocie 205.700.400 starych zł. podatek dochodowy od osób prawnych za rok 1991 i w części za rok 1992 oraz odsetki za nieterminowe uregulowanie powyższych zobowiązań podatkowych w wysokości 93.555.000 starych złotych.

Skarżąca kwestionując powyższe rozstrzygnięcia, tak w odwołaniu, jak i w skardze do sądu administracyjnego, podniosła zarzut, iż nie pozostawała w zwłoce z płatnością tychże zobowiązań podatkowych i tym samym nie ciążył na niej obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę. Skarżąca wskazała, iż podatek dochodowy za 1991 rok i 1992 wpłaciła w terminie a jedynie organ bezpodstawnie wpłaty te zwrócił na jej konto bankowe traktując je jako nadpłatę podatku. Nie można zatem - zdaniem skarżącej - przyjąć, jak uczyniły to organy orzekające, iż datą wpłaty należnego podatku za lata 1991 r. i 1992 był dzień 25 kwietnia 1994 r., gdyż w tym dniu skarżąca ponownie wpłaciła, po uprzednim zwrocie przez organ na jej konto bankowe, wartość należnego zobowiązania podatkowego.

W toku przeprowadzonego w sprawie postępowania organy orzekające nie rozpoznały sprawy pod tym względem i kwestii tej nie wyjaśniły, jakkolwiek bez wątpienia była ona sporną.

W sytuacji, gdy strona kwestionuje co do zasady możliwość obciążenia jej odsetkami za nieterminowe uregulowanie zobowiązań podatkowych, organy podatkowe, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego, winny kwestię tę wyjaśnić a wysokość należnych odsetek ustalić decyzją podjętą na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486/.

W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż wydane w sprawie decyzje uchybiają prawu, i uchylił je.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy należy ustalić, czy skarżąca była w zwłoce z płatnością należnego za lata 1991 i 1992 podatku dochodowego od osób prawnych i czy w ogóle ciążył na niej obowiązek uiszczenia odsetek.

Sąd uznał za przedwczesne ustosunkowanie się do powyższej kwestii, skoro będzie ona przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznając, iż decyzje przyjęte w sprawie naruszają prawo materialne oraz procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 i 3 Kpa i art. 208 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji wyroku.