Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 19 października 1994 r., sygn. akt SA/Gd 1943/93

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Józefa J. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 12 maja 1993 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia samochodu od cła.

Teza

Przepis art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. u zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/, a obecnie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 stycznia 1994 r. o tym samym tytule /Dz.U. nr 36 poz. 132/, o postępowaniu o uzyskanie zwolnienia celnego ogranicza stosowanie środków dowodowych wymienionych o art. 75 par. 1 Kpa; zwolnienie to może być udzielone tylko na podstawie oryginału zaświadczenia banku.

Uzasadnienie

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 12 maja 1993 r. nr DPC.II/IV-432-1182/92/11573, po rozpatrzeniu odwołania Józefa J., utrzymał w mocy decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w G. z dnia 27 sierpnia 1992 r., której mocą - na podstawie art. 149 par. 3 i art. 145 par. 1 Kpa w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/ - odmówiono Józefowi J. wznowienia postępowania w sprawie zwrotu cła od samochodu marki Toyota-Celica, zakupionego w spółce (...) z W., a odprawionego według zgłoszenia celnego nr 11718 z dnia 12 września 1991 r. /Urząd Celny w G./. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej zauważono, że wprawdzie w podstawie prawnej decyzji organu pierwszej instancji powołane zostały nieprawidłowe przepisy, gdyż powinien być powołany art. 104 Kpa, jednakże istota rozstrzygnięcia jest prawidłowa.

Następnie organ odwoławczy stwierdził, że w myśl art. 4 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. ze zwolnienia od cła można było skorzystać po złożeniu oryginału zaświadczenia banku o rezygnacji z zakupu samochodu na przedpłatę wniesioną w 1991 r. Ponieważ Józef J. złożył duplikat zaświadczenia banku, brak było podstaw do uznania samochodu Toyota-Celica za wolny od cła i do zwrotu uiszczonego cła importowego.

W skardze z dnia 12 czerwca 1993 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Józef J. napisał, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Podał też, że oryginał zaświadczenia banku utracił w wyniku napadu rabunkowego, i okoliczność tę udokumentował. W związku z tym wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji na jego korzyść.

W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie zdołał wykazać, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 4 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/, jeżeli osoba, która wniosła w 1981 r. przedpłatę na zakup niektórych rodzajów samochodów osobowych, zrezygnuje z rekompensaty i w ciągu roku od daty likwidacji rachunku przedpłaty na samochód sprowadzi z zagranicy samochód osobowy lub nabędzie samochód osobowy importowany od podmiotu prowadzącego działalność w zakresie handlu zagranicznego, to samochód taki jest wolny od cła. Warunkiem uzyskania zwolnienia celnego jest, w myśl art. 4 ust. 2 cytowanej ustawy, złożenie organowi celnemu oryginału zaświadczenia banku o rezygnacji z zakupu samochodu na przedpłatę wniesioną w 1981 r.

W świetle przedstawionego stanu prawnego organy celne zasadnie odmówiły zwrotu uiszczonego cła importowanego, przy czym zastosowana podstawa prawna nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ skarżący - stosownie do art. 4 ust. 2 cytowanej ustawy - nie przedstawił organom celnym oryginału zaświadczenia banku, lecz tylko duplikat. Nie jest przy tym istotne w sprawie, w jakich okolicznościach skarżący utrącił dokument bankowy.

Rozważenia wymagałaby natomiast okoliczność, czy takie zaświadczenie dowodowe nie pozostaje w kolizji z art. 75 par. 1 Kpa. Przepis ten bowiem stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami /zdanie drugie w art. 75 par. 1 Kpa/ mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

Jeżeli jednak się zważy, że oba porównywane przepisy /art. 4 ust. 2 cytowanej ustawy i art. 75 par. 1 Kpa/ mają jednakową moc prawną, są bowiem przepisami rangi ustawowej, to nie można stwierdzić, by występowała tu kolizja przepisów. (...) Artykuł 4 ust. 2 cytowanej ustawy ma charakter przepisu szczególnego. Przepis szczególny może zawierać nie tylko postanowienia ograniczające znaczenie pewnych dowodów, ale również postanowienia zwężające krąg środków dowodowych do oryginału dokumentu. Oznacza to, że udowodnienie pewnego faktu, z którym związane są skutki materialnoprawne, może nastąpić tylko za pomocą konkretnego dowodu. Lista dowodów wymienionych w art. 75 par. 1 Kpa wprawdzie ulega zwężeniu, ale nie oznacza to jeszcze kolizji przepisów.

W związku z tymi rozważaniami należy postawić tezę, że przepis art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/, a obecnie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 stycznia 1994 r. o tym samym tytule /Dz.U. nr 36 poz. 132/, w postępowaniu o uzyskanie zwolnienia celnego ogranicza stosowanie środków dowodowych wymienionych w art. 75 par. 1 Kpa; zwolnienie to może być udzielone tylko na podstawie oryginału zaświadczenia banku.

Z powyższych względów NaczeIny Sąd Administracyjny na mocy art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.