Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 30 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Gd 2010/95

Tezy

Bezrobotny spełniający warunki z art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/ nie może utracić uprawnienia do podwyższonego, zgodnie z tym przepisem zasiłku jedynie z tej przyczyny, iż podjął pracę i przepracował co najmniej 180 dni.

W przypadku ponownej rejestracji po rozwiązaniu umowy o pracę, uprawnienie do podwyższonego zasiłku należy oceniać nie przez okoliczności faktyczne, wynikające z ostatniego stosunku pracy, lecz według stanu, jaki istniał przed dniem podjęcia przez bezrobotnego pracy.

Warunkiem trwałości uprawnienia do podwyższonego zasiłku na podstawie cytowanego przepisu jest jego nabycie w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Nie może go więc nabyć osoba spełniająca wszystkie inne warunki przypisane tym przepisem, jeśli gmina, w której zamieszkiwała w dniu rozwiązania umowy o pracę, na podstawie przepisów z zakresu zatrudnienia i bezrobocia nie była zaliczona do gmin /rejonów administracyjnych/ zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.