Tezy
Ustawą z dnia 6 marca 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 28 poz. 127/ ustawodawca dokonał nowelizacji ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ i między innymi do art. 6 wprowadził nowy ust. 7, który wyłączył możliwość łącznego opodatkowania małżonków w sytuacji, kiedy jedno z nich z tytułu prowadzonej działalności poniosło straty w rozumieniu art. 9 ust. 2 i 3.
W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw, aby w drodze interpretacji rozciągać stosowanie reguł określonych w art. 6 ust. 7 na okres przed 1 stycznia 1993 r. to jest na okres przed wejściem w życie tego przepisu.
Gdyby bowiem brak możliwości łącznego opodatkowania małżonków w sytuacji kiedy jedno z nich poniosło stratę lecz w zeznaniu podatkowym określiło swoje dochody w wysokości zerowej - wynikał wprost z obowiązujących w 1992 r. przepisów ustawy, to nie zachodziłaby potrzeba jej nowelizacji.
Skoro zaś takiej nowelizacji dokonano poprzez wprowadzenie do art. 6 nowego ust. 7 należy uznać to za celowe i zamierzone działanie ustawodawcy, które zgodnie z jego wolą może mieć zastosowanie jedynie od dnia obowiązywania tego przepisu to jest od dnia 1 stycznia 1993 r.