Tezy
Uchylenie lub zmiana normy ustawowej, dokonana przez ustawodawcę w wyniku wykonania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego /zd. pierwsze art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470/ wywiera swój skutek zgodnie z wolą ustawodawcy, to znaczy z dniem jaki ustawodawca wskaże w ustawie zawierającej taką nowelizację normy niezgodnej z Konstytucją.
Powyższa zasada nie dotyczy spraw, w których uprawniony skład sądu orzekającego /art. 11 ust. 1 w związku z art. 25 ust. 1 cytowanej ustawy/ skieruje do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne co do zgodności normy ustawowej z Konstytucją.
Związek przyczynowy pomiędzy pytaniem prawnym składu orzekającego sądu, a orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego i wykonaniem przez ustawodawcę tego orzeczenia w trybie zdania pierwszego art. 7 ust. 3 cytowanej ustawy nakazuje rozpoznanie sprawy, w której postawione zostało pytanie prawne, według stanu prawnego stworzonego w wyniku eliminacji niekonstytucyjnej normy.