Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 18 marca 1994 r., SA/Gd 2818/93

Teza

1. Przepis art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ uprawnia radę gminy jedynie do określenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży, przez co należy rozumieć położenie punktów sprzedaży względem innych obiektów użyteczności publicznej /jak np. szkoły, przedszkola, zakłady pracy/, jak też innych obiektów, które rada gminy uzna za zasługujące na szczególną ochronę. Przepis ten w żadnym razie nie uprawnia rady gminy do określenia warunków budowy tych punktów, jakie wynikają z przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ i rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62/.
2. Wprawdzie przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie określa, w jakiej formie ma być wydana opinia zarządu gminy, to jednak z przepisów Kpa, a w szczególności z art. 106 par. 5 wynika jednoznacznie, iż zajęcie stanowiska przez organ, do którego zwrócono się o wydanie opinii następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.