Uzasadnienie
Jerzy i Krystyna P. w piśmie z dnia 10 października 1990 r. zwrócili się do Wójta Gminy K. z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę sposobu użytkowania budynku, który jest w końcowej fazie budowy. Zgodnie z otrzymaną decyzją uzyskali pozwolenie na budowę budynku gastronomiczno-pensjonatowego, ponieważ taką działalność prowadzą od 10 lat w budynku dzierżawionym. Jednak w związku z brakiem zainteresowania wczasami zachodzi potrzeba wykorzystania budynku na inne cele, bez zmiany jego konstrukcji. Celami tymi jest przetwórstwo i konfekcjonowanie wyrobów rybnych. Wnioskodawcy uzyskali zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej związanej z przetwórstwem i konfekcjonowaniem przetworów rybnych.
Decyzją Wójta Gminy K. z dnia 7 lipca 1991 r., wydaną na podstawie art. 44 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane, odmówiono wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia budynku gastronomiczno-pensjonatowego na budynek produkcji branży spożywczej /przetwórstwo ryb/. W uzasadnieniu decyzji podano, że proponowana zmiana sposobu użytkowania budynku jest niezgodna z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy K., zatwierdzonym uchwałą Gminnej Rady Narodowej w K. z dnia 29 grudnia 1989 r. Teren działki inwestorów przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z możliwością usług o profilu turystycznym. Inwestor rozpoczął użytkowanie budynku niezgodnie z jego przeznaczeniem i bez wymaganej zgody na zmianę sposobu użytkowania, a ponadto nie dopełnił obowiązku zawiadomienia Urzędu Gminy o przystąpieniu do użytkowania budynku, co jest sprzeczne z art. 41 prawa budowlanego.
Jerzy i Krystyna P. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji, żądając stwierdzenia jej nieważności. Zaskarżona decyzja - zdaniem skarżących - jest nieważna, ponieważ dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Decyzją tą jest zaświadczenie wydane przez Urząd Gminy w K. z dnia 26 października 1990 r. stwierdzające, że w ewidencji działalności gospodarczej dokonano wpisu, iż Jerzy P. prowadzi przetwórstwo i konfekcjonowanie wyrobów rybnych od dnia 1 listopada 1990 r.
Ponadto proponowana zmiana sposobu użytkowania budynku jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ inwestor nie prowadzi w praktyce przetwórstwa, lecz konfekcjonowanie gotowych ryb /wędzonych pstrągów/ w warunkach laboratoryjnych, nie dających żadnych zanieczyszczeń. Zakład daje zatrudnienie dla 30 kobiet z Gminy K., które - jako bezrobotne - pobierały zasiłki dla bezrobotnych.
Wojewoda G. nie uwzględnił odwołania i decyzją z dnia 6 listopada 1991 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając, iż nie narusza ona prawa. Inwestor, w celu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia terenu i zmianę sposobu użytkowania wybudowanego na tym terenie obiektu pensjonatowego ze stołówką na obiekt produkcyjny branży spożywczej, powinien wystąpić do Wójta Gminy K. z wnioskiem, załączając do niego projekt - operat technologii produkcji ze szczegółowym udokumentowaniem rodzaju odpadów i sposobem ich usuwania, uzgodniony z państwowym inspektorem sanitarnym oraz organem ochrony środowiska. Pozytywna opinia tych organów da podstawę do wprowadzenia zmian do aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Jerzy i Krystyna P. ponowili zarzuty omówione w odwołaniu oraz zarzucili decyzjom wydanym w sprawie obrazę przepisów prawa procesowego - art. 77 i art. 79 par. 1 Kpa oraz przewlekłość postępowania i niepoinformowanie wnioskodawców o przyczynach zwłoki, a także naruszenie art. 9 Kpa przez udzielenie nienależytej informacji o sposobie i formie załatwienia ich sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda G. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa, które mogłoby stanowić podstawę uznania jej za nie zgodną z prawem.
Według par. 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego wydanego na podstawie art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane pozwolenie na budowę obiektu budowlanego rozstrzyga o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Pozwolenie budowlane, wydane stronie skarżącej, zezwalało na budowę domu o charakterze pensjonatowo-gastronomicznym. Wydane pozwolenie zgodne jest z aktualnie obowiązującym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy K., powołanym w podstawie prawnej decyzji Wójta Gminy K. W ocenie Sądu, organy obydwu instancji, na podstawie art. 44 prawa budowlanego w związku z par. 43 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, prawidłowo odmówiły wyrażenia zgody na zmianę sposobu użytkowania budynku skarżących, z uwagi na obowiązujący plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy K., przewidujący, iż na terenie, na którym znajduje się wybudowany przez skarżących budynek, możliwe jest prowadzenie usług pensjonatowo-gastronomicznych. Organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, iż prowadzenie w wybudowanym budynku o charakterze pensjonatowo-gastronomicznym działalności w zakresie przerobu i konfekcjonowania wyrobów rybnych jest działalnością gospodarczą, przekraczającą charakter usług przewidzianych w planie zagospodarowania przestrzennego.
Niezgodność rodzaju prowadzanej działalności z ustaleniami zawartymi w planie zagospodarowania przestrzennego nie pozwala na zmianę sposobu użytkowania budynku skarżących.
Wpis w ewidencji działalności gospodarczej nie ma charakteru decyzji administracyjnej o charakterze konstytutywnym, zezwalającym na zmianę sposobu użytkowania budynku /art. 44 prawa budowlanego/. Wpis ten i wydane na jego podstawie zaświadczenie przez organ gminy, zawierają dane dotyczące rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej i nie rozstrzygają o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Nietrafne są też zarzuty skarżących, iż organy orzekające w sprawie nie zgromadziły w pełni materiału dowodowego, bowiem treść wniosku skarżących nie wymagała przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie objętym wnioskiem skarżących. Materiał dowodowy w sprawie znajduje się bowiem w organie pierwszej instancji i nie wymagał zbierania dodatkowego materiału dowodowego.
Sąd nie stwierdził także naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy.