Tezy
Kwestia zaliczenia nadwyżki VAT na kontynuowaną /przez córkę po ojcu/ działalność lub zwrotu podatku, powinna być rozstrzygnięta przez wydanie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa, gdyż nie wystarczy poinformowanie kontynuującego działalność, że podatek przepada lub tym podobne wyjaśnienie. Dopóki nie zostanie ostatecznie rozstrzygnięta kwestia ewentualnego zwrotu nadpłaty czy też zaliczenia jej na działalność kontynuującego działalność, dopóty nie można mówić, że istnieje zaległość podatkowa w rozumieniu art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.
Organ nie może przy okazji rozpatrywania sprawy w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej zajmować się kwestią ewentualnej bezzasadności żądania zwrotu nadpłaty VAT, gdyż to są dwie różne sprawy, które w żadnym razie nie mogą wystąpić łącznie. Skoro nie została rozstrzygnięta sprawa o zwrot podatku, przeto przedwczesne było wydawanie decyzji w przedmiocie umorzenia zaległości. Jeżeli kontynuująca po ojcu działalność córka, nie będąc prawidłowo poinformowana złożyła wniosek o umorzenie zaległości, to organ podatkowy winien był postępowanie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia sprawy o zwrot podatku /bądź zaliczenia go do jej działalności/, gdyż to rozstrzygnięcie będzie miało istotne znaczenie dla ustalenia czy w ogóle w sprawie można mówić o zaległości podatkowej.