Postanowienie NSA oz. w Gdańskuz 29 grudnia 1995 r., sygn. akt SA/Gd 3356/95

Tezy

Stosownie do art. 15 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

Zgodnie z art. 17 tej ustawy Sąd odrzuca bez wezwania do uiszczenie opłaty, wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej.

Przepis par. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej /Dz.U. nr 117 poz. 563/ przewiduje, że od skarg w sprawach nie wymienionych w ust. 1 wpis stały wynosi 10 zł.

Dotyczy to również skarg w sprawach o utratę prawa do zwolnienia od podatku obrotowego i dochodowego.

Przepisy wyżej cyt. ustawy, zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ mają odpowiednie zastosowanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Z tych przyczyn nie opłacona wpisem stałym skarga wniesiona przez radcę prawnego podlegała odrzuceniu.