Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 26 marca 1997 r., SA/Gd 3456/95

Teza

1. Budynek wybudowany przez podatników na gruncie stanowiącym własność ich córki, stanowi własność córki.
2. Podatnik, który wybudował budynek na cudzym gruncie i któremu przysługuje roszczenie z art. 231 par. 1 Kc o przeniesienie własności zajętej działki, nie nabywa prawa do ulgi z tytułu poniesienia wydatków na budowę domu.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 25 kwietnia 1995 r. Izba Skarbowa w G. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w K. z dnia 9 stycznia 1995 r., w której określono należny od Anny i Jerzego małż. K. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1992 r. w łącznej kwocie 58.652.000 zł przy nieuwzględnieniu między innymi odliczeń w kwocie 141.262.000 zł z tytułu wydatków poniesionych na budowę domu.

W tym względzie Izba Skarbowa w uzasadnieniu decyzji podała, iż przedmiotowy wydatek w kwocie 141.262.000 zł został poniesiony na budowę domu położonego na gruncie stanowiącym własność córki podatników Marty K. W ocenie Izby skoro przedmiotowy wydatek został poniesiony na budynek nie stanowiący własności podatników to brak jest podstaw do odliczeń tych wydatków od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "b" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Anna i Jerzy K. zarzucając, iż decyzje obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "b" cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wnieśli o ich uchylenie. Zdaniem skarżących organy podatkowe dokonują określenia należnego podatku w niewłaściwej wysokości, gdyż niesłusznie uznały, że w sprawie nie występują przesłanki do zastosowania ulgi podatkowej z tytułu odliczeń wydatków poniesionych na budowę domu w kwocie 141.262.000 zł. Potwierdzając fakt, iż budowa domu jest prowadzona na działce gruntu stanowiącej własność ich małoletniej córki Marty, skarżący wywodzili, iż poniesione wydatki winny być uznane za ich wydatki mieszkaniowe podlegające odliczeniu od dochodu, gdyż budowany dom ma charakter budynku wielopokoleniowego, w którym będą zamieszkiwać wraz z córką. Za odliczeniem wydatków na budowę domu od osiągniętego dochodu przemawia również to, iż w przyszłości zostanie uregulowany odmiennie stan prawny działki gruntu, na której jest wznoszony budynek.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wywodząc podobnie, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.

Z niebudzących wątpliwości okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, iż skarżący w 1992 r. ponieśli wydatki w kwocie 141.262.000 zł związane z budową budynku mieszkalnego położonego w Ch. na działce gruntu stanowiącego własność ich córki Marty K. Własność nieruchomości Marta K. nabyła na podstawie darowizny dokonanej przez skarżących w dniu 9 marca 1988 r. na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sprawy należy stwierdzić, iż podatnicy wybudowali dom na cudzym gruncie, a więc stanowi on własność ich córki Marty K. Wprawdzie podatnicy zachowali roszczenie z art. 231 par. 1 Kc o przeniesienie własności zajętej działki, jednak ten fakt nie może jeszcze rodzić określonych skutków w zakresie prawa podatkowego a ściślej istnienie roszczenia o przeniesienie własności działki nie może być przesłanką do przyjęcia poglądu, iż z tej przyczyny podatnikom będzie przysługiwała ulga podatkowa przewidziana w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "b". cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo iż przedmiotowe wydatki były ponoszone na budowę domu, który nie był ich własnością.

Powyższe stanowisko jest zgodne z dotychczasowym powszechnie wyrażonym poglądem w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. iż przepisy dotyczące wszelkiego rodzaju przywilejów podatkowych będących odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.