Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 14 marca 1997 r., SA/Gd 3470/95

Teza

W rozumieniu prawa spółdzielczego termin "objęcie lokalu" jest równoznaczny z terminem "zasiedlenie lokalu". Skarżącemu nie przysługuje ulga mieszkaniowa przewidziana w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./, skoro przed uiszczeniem wkładu zajmował już przedmiotowy lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu zawartej z poprzednim właścicielem budynku.

Należy bowiem pamiętać, że celem ulgi przewidzianej przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" było zachęcenie podatników do zwiększania substancji mieszkaniowej, nie zaś jedynie zmiana tytułów prawnych do lokali już zajmowanych.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sąd administracyjny wyposażony został w funkcje kontrolne co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji sąd ogranicza się do badania zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368/.

W ustalonym bezspornie stanie faktycznym zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Przede wszystkim należy zauważyć, że w brzmieniu obowiązującym w 1994 r. - art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidywał możliwość odliczenia od dochodu wydatków poniesionych w roku podatkowym na cele mieszkaniowe podatnika przeznaczone na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej z wyjątkiem wkładu wynikającego z przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu - jeżeli wkład wniesiony był przed objęciem lokalu lub budynku mieszkalnego.

Organy podatkowe wbrew twierdzeniom skarżącego prawidłowo zinterpretowały termin "objęcie lokalu" poprzez sięgnięcie do przepisów prawa spółdzielczego, skoro w cyt. ustawie nie sprecyzowano tegoż pojęcia.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, spółdzielnie /również mieszkaniowe/ działają m.in. na podstawie zarejestrowanych statutów. Organy podatkowe trafnie wywiodły, że termin "objęcie lokalu" pozostaje w ścisłym związku z postanowieniami zawartymi w statucie spółdzielni mieszkaniowych. Ze statutów wynika obowiązek zasiedzenia przydzielonego lokalu w terminie 30 dni od daty postawienia go do dyspozycji członka spółdzielni.

Nadto w zawiadomieniu o postawieniu do dyspozycji członka przydzielonego mu lokalu powinna być podana data zasiedlenia oraz konsekwencje nieobjęcia lokalu w terminie.

Jak z powyższego wynika w rozumieniu prawa spółdzielczego termin "objęcie lokalu" jest równoznaczne z terminem "zasiedlenie lokalu". Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zasadnie organy podatkowe uznały, iż skarżącemu nie przysługuje ulga mieszkaniowa przewidziana w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro przed uiszczeniem wkładu zajmował już przedmiotowy lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu zawartej z poprzednim właścicielem budynku.

Należy bowiem pamiętać, że celem ulgi przewidzianej przez ustawodawcę w przywołanym wyżej art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" było zachęcenie podatników do zwiększania substancji mieszkaniowej nie zaś jedynie zmiana tytułów prawnych do lokali już zajmowanych.

W ocenie sądu organy podatkowe nieprawidłowo natomiast przywołały przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "d", bowiem jest to oddzielna podstawa prawna do odliczenia kosztu zakupu lokalu, stąd zbędne były rozważania na temat, czy darowane spółdzielni mieszkaniowej budynki mieszkaniowe stanowiąc nowe zasoby mieszkaniowe spółdzielni wyczerpywały pojęcie "nowo wybudowanych budynków", o których mowa w cytowanym przepisie.

Mając na uwadze powyższe na mocy art. 27 ust. 1 cyt. ustawy o NSA, należało orzec jak w wyroku.