Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 6 maja 1992 r., SA/Gd 451/92

Teza

Przydział lokalu lub jego części w trybie art. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - prawo lokalowe nie jest możliwy, jeśli w dacie rozstrzygnięcia wniosku o przydziale, lokal taki wyłączony jest spod działania przepisów o szczególnym trybie najmu.

Uzasadnienie

Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia 2 października 1991 r. odmówił uwzględnienia. opartego na art. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - prawo lokalowe, wniosku Haliny T. o przydzielenie jej części lokalu nr 3 w budynku nr 24 w K. Decyzja ta opierała się na ustaleniu, iż wnioskodawczyni nie dysponuje decyzją przydziałową, choć w spornej części lokalu /w pokoju o pow. 16,86 m2 z używalnością wc/ zameldowana jest na pobyt stały od 8 stycznia 1970 r. i zamieszkuje w niej wraz z bratem. Równocześnie lokal ten stanowi odrębny przedmiot własności, jego właścicielem jest Andrzej F. i zamieszkuje on w innej jego części.

Z tych ostatnich ustaleń wyciągnięto poprzez art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ wniosek, iż przedmiotowy lokal wyłączony jest spod szczególnego trybu najmu, to zaś stoi na przeszkodzie w uwzględnieniu wniosku.

Wnioskodawczyni w swym odwołaniu od tej decyzji, podtrzymując twierdzenie, że w spornej części lokalu zamieszkuje od 1963 r., zarzuciła naruszenie przepisu, na którym oparła wniosek.

Zaskarżoną decyzją Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy opisaną decyzję organu I instancji.

Przesłanką takiego rozstrzygnięcia było podzielenie jej podstaw prawnych i faktycznych, a w szczególności poglądu, iż przepis art. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - prawo lokalowe nie ma zastosowania w sytuacji, kiedy zgodnie z tym prawem, lokal co do którego ma nastąpić przydział, wyłączony jest spod działania przepisów o szczególnym trybie najmu.

Halina T. w swej skardze do sądu administracyjnego żądała uchylenia decyzji organów obu instancji zarzucając im naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa oraz art. 5 cyt. ustawy z dnia 16 lipca 1987 r., a nadto art. 28 ust. 1 pkt 2 i art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa lokalowego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie mogła ulec uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.

Okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia w sprawie są bezsporne, a więc, że skarżąca nie dysponuje decyzją przydziałową, w spornej części lokalu zamieszkała w 1963 r., kiedy mieszkała w nim jej siostra, lokal ten stanowi przedmiot odrębnej własności i jego właściciel mieszka w innej części tego samego lokalu. Przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa lokalowego w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 24 lutego 1989 r. o niektórych warunkach konsolidacji gospodarki narodowej /Dz.U. nr 10 poz. 57/ wyłącza spod szczególnego trybu najmu /na podstawie decyzji administracyjnej/, m.in. lokale stanowiące przedmiot odrębnej własności osób fizycznych i w części zajmowane przez ich właścicieli.

Ponad wszelką wątpliwość sporny lokal spełnia takie warunki. Okoliczność, że Andrzej F. zamieszkuje w jego części, nie tylko została przyznana przez skarżącą, lecz także na rozprawie sądowej potwierdzona została zapisem w dowodzie osobistym tegoż Andrzeja F., stwierdzającym jego zameldowanie na pobyt stały w tym lokalu od dnia 16 czerwca 1987 r.

Art. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - prawo lokalowe nie wszedł do tekstu tego prawa. Jest w stosunku do niego przepisem szczególnym. Jego celem było usankcjonowanie istniejących od dłuższego okresu /od 1 sierpnia 1974 r./ okoliczności faktycznych. Przepisu tego nie można jednak odczytywać w oderwaniu od przepisów prawa lokalowego. Nie można też go odczytywać jako nakazu wydania decyzji deklaratoryjnej. Przeczy temu jego zdanie drugie, które dowodzi, iż organ administracyjny wydając decyzję przydziałową uwzględnia stan faktyczny istniejący w dacie jej wydania.

Stąd wniosek, że uwzględnia również i stan prawny, istniejący w tej dacie. To zaś musi prowadzić do podzielenia stanowiska zajętego przez organy administracyjne obu instancji, sprowadzającego się do tezy, że przydział lokalu lub jego części w trybie art. 5 ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o zmianie ustawy - prawo lokalowe nie jest możliwy, jeśli w dacie rozstrzygania wniosku o przydziale lokal taki wyłączony jest spod działania przepisów o szczególnym trybie najmu.

Powyższa teza rozstrzyga o zgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem i równocześnie czyni bezprzedmiotowymi wszelkie zarzuty skarżącej co do sposobu korzystania przez nią ze spornej części lokalu, częstotliwości przebywania w nim itp.

Z powyższych względów oddalono skargę na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.