Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 29 kwietnia 1986 r., SA/Gd 54/86

Teza

1. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1975 r. w sprawie odszkodowań za szkody wyrządzone w uprawach i plonach rolnych przez dziki, łosie, jelenie i daniele /Dz.U. nr 28 poz. 146 ze zm./ nie ograniczają zadania komisji do przeprowadzenia oględzin terenu i ewentualnego skorygowania danych co do obszaru uprawy, rozmiarów zniszczenia lub wydajności ziemiopłodów, lecz określają rolę tej komisji, jako ciała pomocniczego dla naczelnika gminy, które powinno naczelnikowi przedstawić motywowaną i bezstronną ocenę wszelkich okoliczności ujawnionych w toku postępowania, mających wpływ na rozstrzygnięcie co do odszkodowania.
2. Nie można podzielić zapatrywania koła łowieckiego, że samo podjęcie uprawy gruntu położonego w miejscu zagrożonym penetracją zwierzyny przesądza o przyczynieniu się do szkody, gdyż zapatrywanie takie negowałoby w ogóle przesłanki, na których opierają się przepisy o wynagradzaniu szkód łowieckich /par. 7 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia/.