Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 24 października 1984 r., SA/Gd 623/84

Teza

Jeżeli opiekun zamieszka w lokalu najemcy wraz ze swą rodziną /choćby za zgodą najemcy/, członków rodziny opiekuna nie uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej najemcy powierzchni mieszkalnej na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Władysława B. i Jarosława S. na decyzję Wojewody Bydgoskiego z dnia 25 kwietnia 1984 r. w przedmiocie odmowy przydziału zwolnionej części wspólnego lokalu mieszkalnego.

Uzasadnienie

Władysław B., osoba samotna, jest najemcą części lokalu nr 4 w budynku nr 22 przy ul. B.L.A.K. w I., składającej się z dwóch pokoi o pow. 26,88 m2 i 18,24 m2 oraz kuchni o powierzchni 10,81 m2. W dniu 3 listopada 1983 r. zawarł on z Jarosławem S. przed terenowym organem administracji państwowej i za jego zgodą umowę o sprawowanie nad nim opieki. Na podstawie tej umowy Jarosław S. z żoną Dorotą oraz synami Radosławem i Bartoszem zajął jeden z pokoi oraz kuchnię w lokalu Władysław B. Pozostały, trzeci pokój o powierzchni 20,46 m2 był do dnia 21 stycznia 1984 r. zajmowany przez Elżbietę O., która tę część lokalu opuściła. W związku z tym Władysław B. wystąpił z wnioskiem o przydział opróżnionego pokoju na jego rzecz z uwzględnieniem uprawnień ustanowionego opiekuna i jego rodziny.

Żądanie to spotkało się z odmowną decyzją Prezydenta Miasta I. z dnia 22 lutego 1984 r., którą uzasadniono brakiem warunków z art. 34 ust. 3 prawa lokalowego, gdyż zajmowana dotąd powierzchnia 45,12 m2 odpowiada normom zaludnienia.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli Władysław B. i Jarosław S., powołując się w szczególności na art. 34 ust. 1 prawa lokalowego, w myśl którego samodzielny lokal mieszkalny, odpowiadający normatywom projektowania, nie może być przydzielony więcej niż jednemu najemcy, chyba że przydział taki nastąpi na zgodny wniosek osób zainteresowanych. Ponadto w odwołaniu podniesiono, iż Dorota S. jest w szóstym miesiącu ciąży.

Utrzymując w mocy decyzję organ I instancji, Wojewoda Bydgoski w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia 25 kwietnia 1984 r. nr WSL-V-8176/162/84 wyraził pogląd, że przez zawarcie umowy opieki opiekun staje się osobą bliską w stosunku do najemcy i tylko jego osoba może być uznana za osobę uprawnioną do zajmowania lokalu mieszkalnego wraz z najemcą, a nie członkowie rodziny opiekuna.

W skardze do sądu administracyjnego Władysław B. i Jarosław S. powtórzyli zarzuty przedstawione w odwołaniu z uzupełnieniem, że w dniu 27 czerwca 1984 r. urodziła się Katarzyna S. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Redakcja art. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ określa w sposób wyczerpujący krąg osób, które w rozumieniu tej ustawy są uznawane za osoby bliskie najemcy. Do osób tych zalicza się również osoby sprawujące opiekę nad najemcą na podstawie zawartej z nim umowy. zaliczenie opiekuna do osób bliskich wywołuje ten skutek, że w myśl art. 32 prawa lokalowego przy przydziale lokalu mieszkalnego i przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni mieszkalnej uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące najemcy i osobom bliskim, prowadzącym z nim wspólne gospodarstwo domowe. W razie zaś oddania osobie trzeciej w bezpłatne używanie lub podnajem części lokalu mieszkalnego nie uwzględnia się tej osoby /osób/ przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni mieszkalnej. Z tego należy wyprowadzić wniosek, że osoby bliskie opiekuna nie są w rozumieniu art. 8 prawa lokalowego osobami bliskimi najemcy i dlatego nie mogą być uwzględnione przy ustalaniu norm zaludnienia przysługujących najemcy na podstawie art. 32 ust. 1 prawa lokalowego. W sytuacji, gdy opiekun zamieszka w lokalu najemcy za jego zgodą wraz z rodziną, status prawny tych członków rodziny będzie odpowiadał unormowaniu zawartemu w art. 32 ust. 3 prawa lokalowego, to jest tak, jak przy oddaniu w bezpłatne używanie lub w podnajem części lokalu mieszkalnego.

Stan faktyczny sprawy wyraźnie wskazuje, że poprzez zawarcie przez Jarosław S. umowy o sprawowanie opieki nad najemcą, Władysławem B., Jarosław S. pragnie uzyskać daleko idące korzyści w formie uzyskania lokalu mieszkalnego o znacznej powierzchni, bez uzasadnionej podstawy prawnej.

Powyższe rozważania prowadzą do akceptacji stanowiska zawartego w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego i dlatego skarga jako pozbawiona podstaw prawnych, podlegała oddaleniu na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.