Teza
- Organy administracji państwowej pomimo przeprowadzenia postępowań wyjaśniających mylnie stwierdziły, iż skarżąca posiada w użytkowaniu wieczystym działkę budowlaną za zaliczeniem na poczet opłat wartości pozostawionego mienia poza granicami Państwa.
Zatem decyzje odmawiające nabycia lokalu mieszkalnego wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa.
- Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach /t.j. Dz.U. 1969 nr 22 poz. 159 ze zm./ osoba fizyczna może nabyć od Skarbu Państwa tylko jeden dom jednorodzinny /lokal w małym domu mieszkalnym/ lub uzyskać w użytkowanie wieczyste jedną działkę budowlaną za zaliczeniem wartości tego mienia. Zaliczenie ekwiwalentu za mienie pozostawione za granicą na cenę nabywanej od Państwa nieruchomości wyczerpuje się całkowicie wartością jednej nabywanej nieruchomości choćby ta wartość była mniejsza od wartości pozostawionego za granicą mienia nieruchomego i dlatego żadne dalsze roszczenie z tytułu wyrównania do wysokości wartości pozostawionego mienia nie przysługuje /orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 1969 r. II CR 544/68 - Biuletyn Informacyjny SN 1969 poz. 103/.
Sentencja
- stwierdza nieważność zaskarżonych decyzji.