Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 15 listopada 1989 r., SA/Gd 744/89

Teza

1. Repatriantowi, który otrzymał już grunt rolny z zabudowaniami /i tym bardziej jego następcom/ nie przysługują dalsze prawa do zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą /także prawa do wyrównania różnicy wartości/ na poczet opłat lub pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości /par. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zaliczenia wartości mienia nieruchomego pozostawionego za granicą na poczet opłat za użytkowanie wieczyste lub na pokrycie ceny sprzedaży działki budowlanej i położonych na niej budynków - Dz.U. 1989 nr 14 poz. 79/.
2. Obecne przepisy nie pozwalają na "uzupełnienie" brakującego ekwiwalentu ani w formie zaliczenia wartości mienia, ani tym bardziej w formie odszkodowania pieniężnego.

Uzasadnienie

Józef O. wystąpił do Urzędu Gminy o odszkodowanie za mienie pozostawione przez rodziców za granicami kraju i za odebrane rodzicom w 1947 r. na zasadach reformy rolnej części otrzymanego po powrocie do kraju gospodarstwa rolnego.

Naczelnik Gminy odmówił Józefowi O. przyznania ekwiwalentu za mienie pozostawione za granicą. Ustalił, że rodzice wnioskodawcy za pozostawione gospodarstwo rolne o powierzchni 21 ha otrzymali w kraju inne gospodarstwo, co w całości wyczerpało ich roszczenie.

W odwołaniu od powyższych decyzji Józef O. sprecyzował swe żądania, domagając się odszkodowania za 7 ha ziemi, stanowiącej część 21-hektarowego gospodarstwa, za które rodzice uzyskali w Polsce jedynie gospodarstwo o powierzchni 14 ha, oraz za 7 ha ziemi, które z tego 14-hektarowego gospodarstwa wyłączono później w trybie administracyjnym w ramach reformy rolnej.

Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego odwołania nie uwzględnił.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zwrócił uwagę na brzmienie par. 4 zmienionego w 1988 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 września 1985 r. w sprawie zaliczania wartości mienia (...) /Dz.U. 1989 nr 14 poz. 79/, z którego wynika, że dopuszczona została możliwość zaliczenia rolnikowi, który otrzymał już grunt rolny bez zabudowań jako ekwiwalent za mienie, dodatkowo jedynie wartości mienia stanowiącego budynki związane z gospodarstwem rolnym.

Z powyższego wynika, że repatriantowi, który otrzymał już grunt rolny z zabudowaniami /i tym bardziej jego następcom/, nie przysługują żadne dalsze prawa do zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą /także prawa do wyrównywania różnicy wartości/ na poczet opłat lub na pokrycie ceny sprzedaży nieruchomości.

W sprawie niniejszej jest niesporne, że rodzice skarżącego otrzymali w Polsce gospodarstwo rolne z zabudowaniami. Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach, nastąpiło to w 1947 r. W orzeczeniu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w W. z 1 grudnia 1955 r. stwierdzono, że Wacław O. jako repatriant został zwolniony od obowiązku uiszczenia ceny nabycia gospodarstwa rolnego w B. o powierzchni 6,95 ha.

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości /Dz.U. 1989 nr 14 poz. 74/ oraz powołane wyżej rozporządzenie Rady Ministrów nie pozwalają na "uzupełnienie" brakującego ekwiwalentu ani w formie zaliczenia wartości mienia, ani tym bardziej w formie odszkodowania pieniężnego. Na podstawie tych przepisów nie może też zostać rozstrzygnięte roszczenie skarżącego z tytułu różnicy pomiędzy powierzchnią pierwotnie oddaną rodzicom skarżącego w posiadanie a powierzchnią przyznaną im ostatecznie w decyzji o wykonaniu aktu nadania.

Z powyższych przyczyn NSA na podstawie art. 207 par. 5 Kpa oddalił skargę.