Wyrok NSA oz. w Gdańsku z 7 lipca 1992 r., SA/Gd 746/92

Teza

W art. 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ tylko ust. 3 przewiduje decyzyjną formę załatwiania spraw związanych z nabyciem prawa użytkowania wieczystego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w N. D. G. na postanowienie Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa E-kiego z dnia 20 marca 1992 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 lutego 1992 r. Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym Województwa E-kiego stwierdziło niedopuszczalność odwołania Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w N. D. G. od pisma Przewodniczącego Zarządu Miasta i Gminy w N. D. G. z dnia 18 grudnia 1991 r. w sprawie IT-7224/363/91. Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia wskazano art. 134 Kpa, w uzasadnieniu zaś podnoszono, iż wyżej cytowane pismo nie jest decyzją administracyjną, lecz jedynie informacją, że Zarząd odmówił ustanowienia użytkowania wieczystego, które - zgodnie z obowiązującymi przepisami - następuje w drodze czynności cywilnoprawnej. Z zawartego w postanowieniu pouczenia wynikało, iż na postanowienie takie nie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przysługuje zaś jedynie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Taki wniosek Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w N. D. G. złożyła.

Postanowieniem z dnia 20 marca 1992 r. nr 72/92 Kolegium Odwoławcze, działające na podstawie art. 127 par. 3 i 4 Kpa, utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia 14 lutego 1992 r., powołując się na te same argumenty co w pierwszym postanowieniu. Tym razem prawidłowo pouczono o prawie do wniesienia skargi.

Postanowienie to zaskarżyła Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska" w N. D. G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o jego uchylenie, wskazała, iż przepis art. 2 ust. 10 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464/, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 30 sierpnia 1991 r. o waloryzacji udziałów członkowskich w spółdzielniach i zmianie niektórych ustaw /Dz.U. Nr 83 poz. 373/, daje prawo Spółdzielni do uwłaszczenia, a tym samym do uzyskania w tej kwestii pozytywnej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niezasadna.

Bez względu na niewątpliwą wadę w pouczeniu zawartym w pierwszym postanowieniu należy stwierdzić, iż art. 2 ust. 10 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./, na który powołuje się skarżąca, nie przewiduje decyzyjnego rozstrzygnięcia sprawy. (...) Przepis ten odsyła jedynie do ustępu 1 i 2 oraz 6 tego artykułu, pomijając ust. 3, a tylko przepis tego ustępu przewiduje decyzyjną formę załatwiania spraw związanych z nabyciem prawa użytkowania wieczystego. Sprawa skarżącej Spółdzielni powinna być rozpoznana w drodze cywilnoprawnej.

Niezależnie zatem od tego, czy organ prawidłowo, czy nieprawidłowo pouczył skarżącą o środkach odwoławczych, należy uznać, iż sprawa nie kwalifikowała się do rozstrzygnięcia w formie decyzji.

Należy stwierdzić, iż Zarząd Gminy nie wydał decyzji, lecz jedynie wyraził swój pogląd w piśmie, na które - niezależnie od powyższych wywodów - nie przewiduje się środka w postaci odwołania do organu II instancji. Stwierdzając niedopuszczalność odwołania, organ II instancji nie naruszył prawa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 207 par. 5 Kpa oddalił skargę.