Wyrok NSA oz. w Katowicach z 26 czerwca 1996 r., SA/Ka 1144/95

Teza

Rozporządzenie z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. nr 18 poz. 62 ze zm./ ma zastosowanie do wydatków inwestycyjnych faktycznie poniesionych od dnia 1 stycznia 1994 r. także wówczas, gdy wydatki te są realizacją zobowiązana pozostałego w związku z nabyciem składników majątkowych określonych w par. 1 ust. 4 pkt 5, które miało miejsce przed tą datą.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

(...) Istota sporu prowadzonego przez strony sprowadza się do wykładni par. 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. nr 18 poz. 62/.

Przepis ten określa datę wejścia w życie rozporządzenia i wskazuje do jakich wydatków inwestycyjnych, ze względu na czas ich poniesienia, regulacje zawarte w rozporządzeniu mają zastosowanie. Kluczowe znaczenie ma tu zasada, iż "Rozporządzenie (...) ma zastosowanie do wydatków inwestycyjnych poniesionych od dnia 1 stycznia 1994 r. (...)". Definicję wydatków inwestycyjnych zawarto w par. 1 ust. 4 pkt 5 rozporządzenia, a brzmi ona: "wydatki inwestycyjne" - faktycznie poniesione wydatki w roku podatkowym nie zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie (...).

Zgodnie z podstawową zasadą wykładni przepisów prawa ich interpretację należy rozpocząć od wykładni językowej. Pojęcie "wydatki" w powszechnym rozumieniu tego słowa oznacza tyle, co suma, która ma być lub jest wydana na coś. Wydatkowanie natomiast to wydawanie pieniędzy. Jeśli zatem przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do wydatków inwestycyjnych faktycznie poniesionych od dnia 1 stycznia 1994 r. to chodzi tu o sumy wydane poczynając od tej daty.

Organy podatkowe przyjęły inne rozumienie tych przepisów twierdząc, że rozporządzenie nie ma zastosowania do spłaty zobowiązań po 1 stycznia 1994 r., jeżeli spłaty te związane są z nabyciem składników majątkowych, które miało miejsce przed jego wejściem w życie.

Sąd nie podziela tego poglądu, gdyż pozostaje on w sprzeczności z przedstawioną tu wykładnią językową omawianych przepisów, a także dlatego, że zawiera w sobie dodatkowe ograniczenie w stosowaniu ulgi podatkowej, które nie wynika z przepisów rozporządzenia. Należy zauważyć, że również "spłata zobowiązań" - takim terminem posługują się organy skarbowe, jest niczym innym jak wydatkiem poniesionym na realizację tego zobowiązania.

Słusznie podnosi strona skarżąca, że gdyby intencją ustawodawcy było postawienie jako granicy czasowej w stosowaniu przepisów rozporządzenia daty nabycia składników majątkowych, to można oczekiwać, że tego rodzaju intencja znalazłaby wyraz w konkretnym, zamieszczonym w rozporządzeniu przepisie. Jak dotychczas w rozporządzeniu przyjęto datę poniesienia wydatków inwestycyjnych, a powszechne rozumienie języka, jakim ustawodawca posłużył się nakazuje przyjąć, iż rozporządzenie z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. nr 18 poz. 62 ze zm./ ma zastosowanie do wydatków inwestycyjnych faktycznie poniesionych od dnia 1 stycznia 1994 r. także wówczas, gdy wydatki te są realizacją zobowiązana pozostałego w związku z nabyciem składników majątkowych określonych w par. 1 ust. 4 pkt 5, które miało miejsce przed tą datą.

Mając to na uwadze sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zgodnie z art. 207 par. 2 pkt 1 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 208 Kpa.