Wyrok NSA oz. w Katowicachz 16 października 1996 r., sygn. akt SA/Ka 1712/95

Tezy

1. W roku podatkowym 1993 wolą ustawodawcy było objęcie odpisami wszystkich składników majątku trwałego, które wymienione zostały w par. 4 ust. 4 pkt 2-7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zasad i stawek ich amortyzacji oraz trybu i terminów aktualizacji wyceny środków trwałych /Dz.U. nr 30 poz. 130 ze zm./, w tym ramach zatem także budynków mieszkalnych.

2. Z brzmienia par. 5 ust. 3 wyżej cytowanego rozporządzenia, obowiązującego w 1993 roku, wynikało, że odpisy umorzeniowe traktuje się na równi z odpisami amortyzacyjnymi. To zaś oznaczało, że odpisy umorzeniowe są kosztami uzyskania przychodów w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych.