Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA oz. w Katowicachz 25 września 1995 r., sygn. akt SA/Ka 1739/94

Teza

  1. 1. Wydatek na urządzenie czyszcząco-filtrujące nie służy remontowi lub modernizacji budynku /lokalu/ mieszkalnego.
  2. 2. Wydatek na urządzenie czyszcząco-filtrujące jest wydatkiem na cele rehabilitacyjne w rozumieniu par. 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 21 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 124 poz. 553/ w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./, skoro urządzenie ułatwia skarżącemu oddychanie w mieszkaniu wolnym od kurzu, co jest skutkiem niewątpliwie pożądanym w sytuacji, gdy osoba ta ma tylko jedno sprawne płuco.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył:

Podzielić należy zapatrywanie organów obu instancji, że wydatek na urządzenie czyszcząco-filtrujące nie służy remontowi lub modernizacji budynku /lokalu/ mieszkalnego. Takie cele osiąga się bowiem przez roboty budowlane wedle definicji z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./, w tym przez roboty polegające na montażu urządzeń w danym obiekcie pożądanych. Wydatek na urządzenie przenośne i o przeznaczeniu bardziej uniwersalnym niż mieszkaniowe, nie podpada więc pod pojęcie remont lub modernizację.

Nie podzielił natomiast sąd zapatrywania organu II instancji, że ów wydatek nie był poniesiony na cele rehabilitacyjne w rozumieniu par. 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 21 grudnia 1991 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 124 poz. 553/ w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczono się do przytoczenia w decyzji i odpowiedzi na skargę treści przepisu rozporządzenia, ale bez przybliżenia powodów dlaczego z jego dobrodziejstwa nie może skorzystać skarżący. Tymczasem doświadczenie życiowe pozwala na wniosek, że zakup rzeczonego urządzenia ułatwia skarżącemu oddychanie w mieszkaniu wolnym od kurzu, co jest skutkiem niewątpliwie pożądanym w sytuacji, gdy osoba ta ma tylko jedno sprawne płuco.

Do odmiennego wniosku dojść można byłoby tylko na bazie wiadomości specjalnych, a więc po dopuszczeniu w poczet dowodów opinii lekarza specjalisty w zakresie chorób płuc /art. 84 par. 1 Kpa/. Dokonaną samodzielnie ocenę, że rzeczone urządzenie nie służy ułatwianiu skarżącemu czynności życiowych przy określonym rodzaju jego niepełnosprawności, uznać więc należało za dowolną. W rezultacie sprawa nie została należycie i zgodnie z wymogami art. 77 par. 1, art. 80 i art. 107 par. 3 Kpa wyjaśniona. Dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 207 par. 2 pkt 3 Kpa co do meritum i na podstawie art. 208 Kpa co do kosztów postępowania.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.