Uzasadnienie
Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdzić przyjdzie, że nie odpowiada ona prawu.
Jak wskazano, braki wniosku, o których mowa w art. 64 Kpa, mają charakter braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi prawidłowego biegu i tym samym wywołania określonych skutków.
Brakiem formalnym nie jest niedołączenie do wniosku odpisu z księgi wieczystej stwierdzającego, że skarżący jest właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości oraz pełnomocnictw współwłaścicieli do sprawowania zarządu.
Obowiązek dołączenia tych dokumentów do wniosku o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania nie wynika ani z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. 1984 nr 32 poz. 174 ze zm./, ani z innych przepisów prawa.
Brak więc było jakichkolwiek podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania /nieistnienie braków pozbawiało wezwania o ich usunięcie sankcji z art. 64 par. 2 Kpa/.
Rzeczą organu administracyjnego, kierując się dyrektywą zawartą w art. 7 Kpa, było wezwanie skarżącego o złożenie dokumentu wykazującego interes prawny wobec zgłoszonego żądania podjęcia czynności. Tyle tylko, że nie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedłożenie organowi administracyjnemu żądanych dokumentów leżało zaś przede wszystkim w interesie skarżącego.
Złożenie bowiem wniosku przez osobę, która w sprawie nie jest stroną, ani nie działa jako pełnomocnik lub przedstawiciel strony, skutkować winno wydanie decyzji odmownej z przyczyn formalnych, to jest z powodu braku legitymacji procesowej wnioskodawcy /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 1989 r. SA/Ka 441/89 - OSP 1991 z. 2 poz. 33 z glosą Barbary Adamiak/.