Tezy
Generalna zasada w przedmiocie odszkodowania plonowego zawarta w par. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 1963 r. w sprawie odszkodowań za uszkodzone wskutek robót górniczych zasiewy i uprawy, za nie dające się usunąć uszkodzenia gruntów rolnych i leśnych oraz w sprawie sposobu wypłaty odszkodowań pieniężnych za szkody górnicze /Dz.U. nr 1 poz. 1/ została ograniczona w par. 3 ust. 3, który przewiduje, że przepisu powyższego nie stosuje się, jeżeli w okresie nim przewidzianym /w okresie 4 lat/ nastąpiło nie dające się usunąć uszkodzenie gruntu.
Z tak sformułowanego przepisu ust. 3 wynika, że stosowanie zasady generalnej /4 letnie odszkodowanie plonowe/ nie może mieć miejsca o ile nastąpiło uszkodzenie gruntu nie dające się usunąć. By zatem jednoznacznie ustalić, czy szkoda, która wystąpiła po raz pierwszy jest szkodą, która nie daje się usunąć niezbędne jest stwierdzenie, że wystąpiła ona także w następnym roku w tym samym przynajmniej rozmiarze i z tych samych przyczyn. Z tego też względu zasadnym jest przyznanie odszkodowania plonowego co najmniej za dwa lata od wystąpienia szkody, gdyż jak to wynika z ekspertyzy gleboznawczej odwodnienie górotworu powoduje na niektórych gruntach poprawienie ich bonitacji, a nie degradację.