Wyrok NSA oz. w Katowicachz 19 października 1988 r., sygn. akt SA/Ka 597/88

Tezy

1. Wycofanie określonej nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi z wykazu nieruchomości przekazanych do sprzedaży, o którym mowa w par. 12 ust. 1 pkt 1 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 23 poz. 205; zm. M.P. 1985 nr 9 poz. 80/, nie może być dowolne lecz stosowne do zasad wyrażonych w art. 6, art. 7 i art. 8 Kpa musi być zgodne z interesem społecznym i słusznym interesem obywateli. Podlega to ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach badania legalności zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kandydata na nabywcę tej nieruchomości na podstawie art. 105 par. 1 Kpa z powodu wycofania jej ze sprzedaży.

2. Z treści art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ oraz art. 6, art. 8 i art. 32 ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 35 poz. 185/ wynika, iż o tym czy przekazana do sprzedaży działka leśna wchodząca w skład Państwowego Funduszu Ziemi nadaje się do wykorzystania przez jednostki gospodarki uspołecznionej albo indywidualnych rolników decydują nie faktyczne potrzeby, lecz przede wszystkim charakter prawny nieruchomości a w tym zwłaszcza jej przeznaczenie na cele leśne lub inne cele określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

3. Jeżeli działania organu samorządu społecznego nie zmierzają do realizacji pożądanych społecznie celów w granicach prawem zakreślonych, lecz do naruszenia prawa, to sugestie i postulaty takie nie mogą być uwzględnione przez organy administracji państwowej odpowiedzialne za należytą gospodarkę gruntami Państwowego Funduszu Ziemi zwłaszcza za ochronę gruntów rolnych i leśnych /art. 31 par. 5 Kpa/.